ورزش و سیاست در گناباد

دسته: ورزشي
بدون دیدگاه
سه شنبه - ۸ تیر ۱۳۹۵

یکی از مسائل چالشی جامعه ایران رویکرد سیاستمداران به ورزش است. دو فضای مختلف با قانون و عرف متفاوت.
سیاستمدارن در ایران علاقمند هستند در روزهای ابتدای کار که هنوز محبوبیت بالایی دارند در مجامع ورزشی حاضر شوند. مسابقات پر تماشاچی را به ورزشگاه بروند. در تمرینات تیم های ملی حضور پیدا کنند و لگدی هم به توپ بزنند و یا درمناسبت های ملی و مذهبی جلسه با هم داشته باشند و عکس با لبخند زیاد بگیرند.

اما کم کم توقعات از یکدیگر شروع میشود. ورزشکاران خواهان بودجه بیشتر ، حمایت کلان تر ، حل حاشیه ها و تصمیمات حماسی و ضربه ای هستند.سیاستمداران هم توقعات دارند تا محبوبیت ورزشکاران به سمت آنها هم با شیب ملایم پیش برود.
تجربه نشان داده این رفاقت اما طولی ندارد و به سرعت اختلافات شروع میشود. دو گروه زبان هم را نمی فهمند و عاطفه ورزشی با عقلانیت سیاست دچار چالش می شود. رقبای ورزشکاران و اپوزیسیون سیاستمداران آنها را به لابی گری، خیانت و سوء استفاده از شوق و محبت مردم متهم می کنند و همه پازل خراب میشود.🍀🍀

مهندس بنایی دیروز در یک حرکت نمادین به مسابقات جام رمضان رفت. یک بازی را تماشا کرد و با ورزشکاران عکس هم گرفت. شورو هیجان زیادی که هر دو طرف را راضی کردو برای مدت ها جواب خواهد داد.
اما نکته اساسی آن است که این رابطه باید کاملا تعریف شده و محتاطانه پیش برود. مهندس بنایی نباید در جو زدگی ورزشی و سوت و کف های طرفداران به قشر ورزشکار نزدیک شود. زیرا آنها نه الزامات و نه محدویت سیاست را نمی دانند. وجوه لایه های از خشونت و پوپولیسم در ورزش میتواند عقلانیت او را هم تحت تاثیر قرار دهد.

می توان مطمئن بود ورزشکاران در نهایت سیاستمداران را دوست ندارند و نام ورزش کارانی در ذهن مردم به عنوان پهلوان به یادگار مانده که به سیاست و سیاستمداران دهن کجی کرده اند.


نوشته شده توسط:گنابادنیوز - 1884 مطلب
پرینت اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
برچسب ها: