پولدارهای دوست داشتنی دهه چهارم انقلاب!

دسته: اقتصادي
بدون دیدگاه
دوشنبه - ۲۱ فروردین ۱۳۹۶

این هفته در مراسم افتتاح  بیمارستان بهلول گناباد، رشیدیان  استاندار خراسان  جمله ای جالب بیان کرد. او در دفاع از تیپ شناسی  وزرای دولت یازدهم گفت :

“دولت از وزرای ثروتمندی استفاده میکند، این درست است زیرا این وزرا هر کدام فرهیخته و توانمند بوده اند.”

 

این جمله در ادبیات حاکمان جمهوری اسلامی  قدمت چندانی ندارد. تجربه ما در چهاردهه گذشته نشان داده که نسبت به ثروتمندان دید خوشی وجود نداشته است. حداقل سه دیدگاه در  فلسفه جمهوری اسلامی قابل رد یابی است.

۱-  رادیکال ترین نگاه  به شدت علیه ثروتمندان است و آنها را خون آشام های طبقه مستضعف می داند. جمله کلیدی آنها هم از تفسیر حدیث امام علی گرفته شده که هیچ مالی اندوخته نمیشود، مگر اینکه حق مظلومی پایمال شده باشد. این الگو می گوید کسی میلیارد نمی شود مگر با رانت ، فشار و حق خوری .

۲-  تئوری دیگر میگوید کاخ نشینی  خوی  استکباری می آورد.  این نگاه ثروت حلال را قبول میکند اما معتقد است ثروتمندان نمیتوانند درک درستی از جامعه انقلابی و توده های مردم داشته باشند زیرا ثروت همچون حجابی عمل کرده و فکر و ذهن  آنها را به سوی دیگری  می برد. پس فرد ثروتمند برای اداره جامعه ما ذاتا نامناسب است.

۳- دیدگاه سوم به سهم خواهی در انقلاب مربوط میشود. این رویکرد معتقد است. انقلاب اسلامی توسط طبقه متوسط و رو به پایین شکل گرفته است. جنگ تحمیلی را نیز توده های ضعیف مردم پیش بردند پس  قدرت باید در دستان این طبقه باشد تا بتوانند کمبودهای تاریخی  مردم فقیر را حل کنند.اگر ثروتمندان حاکم شوند الزامات انقلاب اسلامی از بین می رود.  این دیدگاه  طبقه ثروتمند را ارج می نهد اما در قدرت سیاسی شریک نمیکند.

 

در  سه ساله گذشته با روی کارآمدن دولت یازدهم و آشکار شدن ثروت وزرای میلیاردی  در  وزارت  بهداشت،  راه و شهرسازی ، صنعت و معدن ، نفت و…. شوکه بزرگی به فلسفه سیاسی انقلاب وارد شد.

اول آنکه همه این ثروتمندان دولت از بچه های انقلابی بوده اند که در دوران انقلاب انباشت سرمایه کرده اند. دوم آنکه دولت، این ثروت را مخفی و انکار نکرده و آن را امری شخصی می داند و سوم آنکه صحبت های مانند آنچه از زبان استاندار خراسان رضوی بیان شده تلاش دارد این ثروت را نوعی فضیلت هم بداند وثروتمندان را هوشمندان عرصه اقتصاد معرفی کند وجالب آن است که مردم باید این پولدارهای را دوست بدانند

درستی یا غلطی هر کدام از این نظریه ها به جای خود ولی آنچه که باید مشخص شود تئوریزه کردن  این نگاه دولت یازدهم در پارادایم انقلاب اسلامی است. بیان کردن تحلیل های لیبرالی برای توجیه ثروت  فقط ظاهر شکیلی دارد و براساس جو امروز  جامعه جهانی است.باید مبانی فقهی و دینی ثروت اندوزی به عنوان یک ارزش انقلابی مشخص و برجسته شود. حتی اگر  بگویند تحلیل های قبلی هم مارکسیستی و چپ بوده و اسلامی نیست باز نمیتوان پذیرفت  چون آن الگو در قالب ادبیات فلسفی انقلاب  معنا پیدا کرده است. بنابراین اگر “الگو حاکمان  مرفه” در ذهن توده های مردم نهادینه نشود  قطعا عامل سقوط مشروعیت دولت خواهد شد.

احمد یوسفی


نوشته شده توسط:گنابادنیوز - 1884 مطلب
پرینت اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
برچسب ها: