میرزا آقا بابا:جد بزرگ فیاضی ها ، با عصایی از چوب عناب و به رنگ عناب ،با دستاری حنایی ، کمر خمیده و شاعر مسلک ،مغازه ای در سر تراز داشت و در حین معامله از گفتن لطیفه و مثل و شعر دریغ نمی کرد.

کلب قاسم:جدبزرگ قاسم نژادها و تمامگرها و کلبلگبرا.نقل است که برای آبیاری به باغش رفت و آب بند شده و به باغ نمی رفت ،دسته بیل را داخل نو کرد تا راه آب باز شود ناگهان اژدهاری (اژدها)به صورتش فش زد و صورتش سوخت و بعد از چند روز درگذشت.

واژه هایی برای تعریف زمین های کشاورزی:

سِرتِرازا : محلی نزدیک جاده،بین خیابان های المهدی و سعدی

کزه مِرزاق بابا:خیابان پاسداران فعلی اطراف چاه باهوش    – کازه علی بَزَه- کازه علی اشور- لویری:

بند تَتُق:محل کنونی بیمارستان علامه بهلول

بند کلب قاسم:اطراف جاده کلاغ آباد -حَیِتِ اَجَرَه:المهدی ۱۹

تحت گو (گودالی):واقع در پایین خیابان سعدی سمت راست نزدیک فلکه،روبروی آستانه

زِلبار:کوچه شاکری ها – کوچه باغ گداها- بِنچَه:روبروی آستان قدس

سِخدو:پشت پارک شیرین

حَیِتِی شخ: بالاتر از سرترازا

پوی کِلم:بالا تراز حَیِتِی شخ.

شِغَلو: بالاتر از پوی کِلم

پوی بُرِج:پشت هنرستان

پوی دَلِستو:نام محلی است

حوض لِتِّه بند:پشت بهزیستی ،در قدیم دارای شاهنشین و ایوان بود و کسانی که خسته از مزارع بر می گشتند در آنجا رفع خستگی می نمودند ،در نماز خانه اش نماز می خواندند واز آب سردش استفاده می کردند،تکه پارچه های زیادی از سقف ایوانش آویزان بود.

حوض آغال:بالاتر از حوض لته بند قرار داشت .

سبنج زار:محل فعلی دانشکده پزشکی.

گودال حمومی ها:سر گوشوله.

کوچه حَیَت:کوچه سرشارا.

کوچه حَیَت لویری:محلی در لویری

کوچه حَیِتِ سرکار:کوچه نقوی ها

باغ صوفی:پشت بانک ملت سعدی

خراس ها:علی ترزو-کلب محد حجلی-حسنعلی و…

آب انبارها:کوچه حوض سلطو:کوچه زارع ها -حوض بخشی -حوض مَدِر عباس – حوض نو:کوچه باقری

حوض پَهی:وسط خیابان امام صادق ،در راه رفته است و به جایش حوض کلمحد باخدا (طالبی)ساخته شد که آن هم بعدأ در راه رفت.

حوض محد قلی:در خیابان طالقانی ۱۵ بود که در را ه رفت.

حوض کلب ربه(کربلایی ربیع):درتعریض خیابان سعدی رفت

حوض کلب قاضی:نزدیک سنگسار،پایین خیابان پاسداران

حوض انبار :پهین کشمو،نزدیک جاده و خیابان سعدی

خونه شیخ:بین خیابان سعدی و المهدی و نزدیک بلوار پاسداران

حوض عبدی :واقع در المهدی۱۷

حوض قربو:کوچه سابقی ها

حوض ته کوچه باغ ملک:در بلوار پاسداران

حوض باهوش: واقع در خیابان امام صادق

حوض کزه و حوض های دیگر…

به نقل از وبلاگ سرتراز

این دیدارها که با شیوه اجرای رییس جمهور همان جذابیت و شیرینی همیشگی خود را داشت یک  خداحافظی دلخواه احمدی نژاد با مردم است.  دقیقا یک سال دیگر  رقابت های ریاست جمهوری در اوج خواهد بود و فرصت ۸ ساله  احمدی نژاد برای خدمت پایان می پذیرد. این آخرین دیدار او است .

مهمترین  اثر این دیدار ها شاید این باشد که احمدی نژاد به مردم نشان دهد که من همان  احمدی نژاد  ۷ سال قبل هستم و تغییری نکرده ام. رییس جمهوری که مغرور نیست و با مردم بدون هیچ تشریفات صحبت می کند.  رییس جمهوری که می توان به راحتی به او خندید و نقدش کرد اما برایش هورا هم کشید.

او می خواهد نشان دهد بسیاری از حرف هایی که پشت سرش زده اند خلاف واقع است. گویی احمدی نژاد می داند در سال  آخر بسیار تنها تر است و این روزها یاران قدیمی هم در نقد او  از هم سبقت می گیرند.  مخاطب او از اول هم توده مردم بوده اند و این روز ها رییس جمهور خواهان ان است تا حامیانش تا آخر با او بمانند و او را با خاطره خوش بدرقه کنند.

صبح شنبه هم سهم مردم گناباد بود که در این گود بای پارتی شرکت کنند.  مراسمی که با انواع موسیقی و مداحی همراه بود. از آهنگ اندک اندک  شهرام ناظری  و  خواننده های پاپ جوان تا مداحی حسین اسماعیل زاده ، همگی در لحظات انتظار  برای ورود رییس دولت، موسیقی متن  گفتگوی های مردم با یکدیگر بود.

جمعیت زیادی نیامده بود، نیمه از استادیوم آزادی را حصار کرده بودند و مرد و زن در همان نصف جا شدند. اما کاملا مشخص است که این کاهش جمعیت طبیعی است و دولت و مخالفانش هم دیگر آدم ها را نمی شمارند.

احمدی نژاد همانجوری که در سخنرانی سال تحویل گفت. مهمترین طرحش  در سال آخر اجرای توسعه و تکمیل کشاورزی است که با بودجه ۶۶۰۰ میلیارد تومان رقم زده است. اکثر سخنرانی اش درباره این بود و از جوانان خواست که به کشاورزی و دامپروری به عنوان یک شغل پایدار بنگرند.

* هیجان  انبوه نوجوان ها از صدای هلکوپتر ها  و حرکت به سوی نرده ها  قابل لمس بود. دختر شهید  پورابراهیم  خیرمقدم گفت و دکتر که برای مردم دست تکان می دهد.

*امام جمعه در ابتدا صحبت کرد و  به مواردی از جمله  ایجاد ۱۰۰۰ شغل پایدار و اعتبار برای بنیاد بهلول،  رسیدگی به خشکسالی ها اشاره کرد.

*فرماندار  از مدیریت میدانی احمدی نژاد تشکر کرد و گفت تا آخرین روز دولت از کار و تلاش برای مردم  نخواهیم نشست.

*دکتر ابتدا  با لحن سنگین صحبت کرد و درباره  روز زن و شان حضرت زهرا سخن گفت . و در ادامه وارد بحث شهرستان شد . صداهای دست و الله اکبر مردم او را همراهی می کرد.

 *در هنگام صحبت احمدی نژاد چند پارچه هم بالا رفت که بزرگترین آن مربوط به تکمیل فرودگاه بود و دیگری مربوط به  دانشجویان دانشکده فنی که خواستار اتصال به  دانشگاه فردوسی بودند.

*محکم ترین دستی که مردم زدند مربوط به  وقتی بود که احمدی نژاد در مورد بودجه فرودگاه قول داد.

*احمدی نژاد از استاندار و فرماندار خواست جلو سن بیایند تا مردم آنها را ببینند. و به استاندار گفت اگه می توانی  مشکلات مردم را  پیگیری و حل کند دستانش را بالا بیاورد که او هم این کار را کرد.

*احمدی نژاد مانند یک معلم از فرماندار در مورد تولیدات اساسی شهرستان و میزان آن سوال کرد.

*  احمدی نژاد با مردمی که جلوی تر بودند دیالوگ هایی هم داشت که مفهوم آن زیاد مشخص نبود.

* رییس جمهور وقتی که در مورد لزوم حمایت دولت از کشاورزی مکانیزه صحبت می کرد یکی از مردم فریاد زد من خودم به تنهایی این کار را کرده ام که احمدی نژاد در پاسخ گفت احسنت.

* احمدی نژاد به شوخی گفت: شما نمیدانید کل تولید زعفران گناباد چقدر است فقط می کارید بعد گرمی ۱۰ هزار تومان می فروشید. ان شاءالله قیمتش بالاتر هم برود.

 * احمدی نژاد از قول فرماندار قول داد که  تا پایان سال ۳۵۰۰ واحد  مسکن مهر تحویل مردم داده شود.

* نکته جالب آنکه دکتر مهدیزاده حضور نداشت و دکتر رجایی  کنار احمدی نژاد بود.

* احمدی نزاد در پاسخ امام جمعه گفت هزار شغل که هیچ ، چند هزار شغل ایجاد خواهیم کرد.

* خیمه نامه های مردمی هم  شلوغ نبود و  گونی نامه پر نشده بود.

* حفاظت هم این بار سخت نبود و بسیاری از مردم  با موبایل و دوربین های خود که داخل آورده بودند عکس می گرفتند.

* احمدی نزاد از معدود سخن ران هایی است که می شود وسط سخنرانی اش پا شد و رفت و هیچ کس هم بدش نیاید. برخی از نیمه صحبت ها کم کم پا شدند و رفتند.

* احمدی نژاد  در پایان دعا کرد تا آسمان مهربان تر شود و  باران ببارد و خشکسالی از بین برود.

*سخنرانی تمام شد و خیلی ها رفتند که هلیکوپتر و احمدی نژاد را از نزدیک ببینند. اما هلیکوپتر بلند نشد. گویا احمدی نژاد تا ساعت ۲ عصر در گناباد مانده است.

نقد مقاله  مهدیزاده  بدون روتوش

این روزها که مردم ، شیرینی و حلاوت ناشی از حضور در پای صندوقهای رای و انتخاب نمایندگان اصلح را تجربه می کنند ، موضوع واکاوی شخصیت دکترمهدیزاده دست آویز بغض های فرو خفته گشته و کلمات نیز چنان بی مبالات خلق شده اند که ناگهان باید شاهد باشی سرمایه چندین و چند ساله شهرمان نه در مقام « تخریب » که ظاهرا از باب « نقد » به حاشیه رانده می شود . اصلا اجازه دهید که مقدمه بنویسم . مقدمه ای که می خواهد از مهدیزاده دفاع کند .

یادم نمی رود وقتی که مشغول به تحصیل بودم ، موضوع نگاه به آینده و همت والای انسان مطرح شد و از باب مثال ، استادمان از « سعدالدین تفتازانی » گفت که از پسرش سوال کرد : دوست داری به چه مقامی برسی ؟ پسر در پاسخ گفت : دوست دارم به مقام علمی شما برسم . پدر گفت : همتت کوتاه است . من تصمیم گرفته بودم تا به مقام علمی امام صادق (ع) برسم ولی با این همه تلاش و کوششی که کردم ، وضع علمی من این است که می بینی .

قرآن کریم با توجه به اهمیت تلاش و کوشش و پاسخ خداوند به حرکت انسان می فرماید : « (فَمَن یعْمَلْ مِنَ الصَّلِحَتِ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا کُفْرَانَ لِسَعْیهِ وَإِنَّا لَهُ کَاتِبُونَ‏) ، پس هر که از کارهای نیکو انجام دهد و مومن باشد، پس برای تلاش او هیچ گونه ناسپاسی نخواهد بود و همانا ما کارهای نیکویش را برای او ثبت می کنیم. »

کار و تلاش لازمه حیات انسان است و هیچ جامعه ای بدون همت بلند و کار مداوم و حساب شده به قله های توسعه و ترقی صعود نخواهد کرد . اساساً فطرت آدمی بطور طبیعی در پی تلاش و جنب و جوش است و قرآن کریم انسان را \”تلاش گر\” معرفی کرده است : (یا أَیهَا الْإِنسَانُ إِنَّکَ کَادِحٌ إِلَى‏ رَبِّکَ کَدْحاً فَمُلاَقِیهِ) ، ای انسان! تو به سوی پروردگارت تلاش بسیاری داری و سرانجام به لقای او خواهی رسید. در این آیه کلمه (کَادِحٌ) به معنای تلاش و کوشش آمده که انسان باید در راه رسیدن به پروردگارش بسیار تلاش و کوشش کند و به راحتی از این آیه می توان به اهمیت همت در رسیدن به اهداف والا و تعالی پی برد. یا آیه دیگر (وَأَن لَّیسَ لِلْإِنسَانِ إِلَّا مَا سَعَى‏) ، و این که برای انسان جز آنچه تلاش کرده (بهره دیگری) نیست ، که این آیه به این موضوع اشاره می کند که برای هرکس کار و تلاش خودش ثبت می شود و در حقیقت پیام این آیه این است که : هستی، میدان تلاش، کار و نتیجه گیری است و سعی و تلاش وظیفه ماست.

این مقدمه اندک را برای این نگاشتم تا از دید اسلام و نه از دیدگاه متفکرین و نظریه پردازان غربی ، اهمیت تلاش و برخورداری از همت بالا را متذکر شوم .

در ترسیم چهره بدون روتوش دکتر مهدیزاده وقتی موضوع فرودگاه و حضور استاندار وقت و ذکر این نکته که « فرودگاه گناباد یک مزیت مهم دارد که از همان اول کمی بزرگتر از یک فرودگاه اضطراری در نظر گرفته شده است و شاید کارکردهای دیگری هم داشته باشد » مطرح می شود ، بلافاصله به تحلیل شخصیت دکتر اشاره می شود که : « این دکتر مهدیزاده بود که چهره اش ملهتب شده بود و خودخوری مشهودی می کرد. شاید در آن حال با خود می گفت: استاندار چقدر کودکانه ، به رویای او می نگرد »

در این مقال ذکر همین نکته را ضروری می دانم که در نگاه دکتر مهدیزاده باید همطراز شمردن ایمان با نبوغ و عشق و ایمان را دید و همین دیدگاه است که امکان فائق آمدن بر مشکلات و کمبودها و پذیرش زحمت و سختی را برای انسان و جامعه فراهم می آورد .

مهدیزاده دارای همت بلندی است که ناشی از روح بلند وی است . او از همت کوتاه و روح کوچک متنفر و رویگردان است .

مهدیزاده اگر به فرودگاه بین المللی می اندیشد و در ترسیم چهره بدون روتوش ایشان آمده است که : « او می گوید فرودگاه گناباد می خواهد یک فرودگاه بین المللی شود که شرق زمین را به غرب آن متصل کند و هواپیماهایی که از اروپا می آیند و می خواهند به شرق آسیا بروند در اینجا سوخت گیری کنند ، به همین خاطر باید چند هتل لوکس در کنار آن احداث شود و گناباد منطقه آزاد خواهد شد تا خارجی ها بتوانند مدتی در اینجا استراحت کنند »

به راستی کدام شهروند گنابادی است که خواستارامکانات فوق به گناباد نباشد ؟

در جای دیگر آمده است : « دکتر می گوید در طرح های او جاده سنتو می خواهد جاده میانه شهر شود و چیزی شبیه شانزالیزه پاریس درست شود. فاصله بیدخت تا کاخک هشت بهشت درست شود و گناباد به راحتی قطب علمی و صنعتی شرق کشور شود. دکتر مهدیزاده هر طرحی که بیان می کند آن را در بالاترین حد می خواست. گناباد باید شهر آرزوها بشود و حتما می شود . او به این رویا ها باوری فوق العاده دارد »

راستی اگر همین رویای دکتر محقق می شد ، نقد کنندگان ایشان از آن استفاده نمی کردند ؟

فرض را بر این بگیریم که دیدگاههای دکتر « آرمانی » باشد ، برخورداری گناباد از دانشگاه علوم پزشکی هم آرمانی است ؟

کاش فرصتی پدیدار می شد تا از نقد منصفانه بهره می بردیم و با رای نیاوردن دکتر ، این گونه به بداخلاقی دست نمی زدیم . کاش فلان کتاب و رفرنس را جلوی خود نمی گذاشتیم و با رسم یک مثلث ، از بریده کلمات و دیدگاههای ایشان ، شخصیت شناسی نمی کردیم . راستی می دانیم که ما به صورت تئوری ترسیم شخصیت می کنیم و او خود واقعی خود را سالیان سال وقف خدمت به مردم کرده است .

اصلا از اینها که بگذریم ، فرض این باشد که هست ، آیا یک روانشناس و متخصص و هر چه که می خواهیم از باب نقد فرض کنیم ، حق این را دارد که با آنالیز فرد ، همه را در طبق نقد قرار داده و عالم و آدم را خبر کند که ایهاالناس فلانی چنین شخصیتی دارد ؟

آیا علم جنبه های محرمانه ای هم دارد ؟ آیا علم با هیاهو سنخیتی دارد ؟ آیا علم سطحی است و لایه های زیرین و زبرین ندارد ؟ آیا علم همه آنچه ما می دانیم است ؟ آیا همه دانسته ها و داشته های ما باید در قالب گفتار و نوشتار ، زحمات دیگران را زیر سوال ببرد ؟

من معتقدم که در نقد مذکور ، تلویحا و بنا به محافظه کاری مرسوم ، تعریفی ناقص از شخصیت دکتر مهدیزاده ارائه شده است اما ، ناخودآگاه به عرصه ای وارد گردیده که نه تنها موفق به واکاوی شخصیت این چهره ماندگار گناباد نشده ، بلکه ، قلم خود را در ترازوی نقد مخاطبان قرار داده است .

در این مقال بی آن که بخواهیم حب و بغضی را نشانه برویم ، بی قصد و غرض و فقط به پاس سالها تلاش دکتر مهدیزاده ، پاسخی را هر چند اندک مرورخواهیم کرد .

سخن ابتدایی من با موضوع نقد است ؛ آنجا که از « یونگ » می گوید . گویا واقف به این نظر یونگ نیستیم که معتقد است : «هنگامی که عقده ای بر ماحکومت می کند ما دیگر خودمان نیستیم ، یک عقده فعال گاهی ما را در یک حالت عدم آزادی غوطه ور می سازد »

در نوشتار مورد اشاره که « منفی نگری » و « منفی گرایی » در سطر سطر آن مشهود است ، به گونه ای به مخاطب القاء گردیده که شخصیت مورد واکاوی از اساس و دورن دارای مشکل است . تبیین موضوع به روشی کاملا حرفه ای ، این نتیجه را به ذهن مخاطب قبولانده است که وکیل این مردم ، سالیانی که با رای آنان بر صندلی مجلس تکیه زده ، تحلیل و شناخت از وی ، سلب گردیده و فقط در عالمی سیر کرده که خودش خواسته است .

در تحلیل آنچه نگاشته شده است ، ناخواسته به شعور مخاطبانی حمله شده که سالیانی به دکتر رای داده اند . مردان و زنان فهیم این دیار که از حق نگذریم ، حق مطلب را در انتخاب های مکرر ادا نموده اند .

نویسنده این مطلب به هیچ عنوان قصد دفاع از دکتر مهدیزاده را ندارد ولی به لحاظ این که « گناباد » با نام مهدیزاده عجین شده و هر جایی که نام این دیار می آید ، ناخودآگاه نام دکتر مهدیزاده نیز با آن همراه است ؛ وظیفه دیدم در هیاهوی نگرش منفی این روش نقد ، نه از « روتوش » بلکه از « پرتره » همان دکتر سخن بگویم .

ما اگر روتوش را پذیرفته ایم ، قطعا خودمان نیز نمی توانیم بدون روتوش زندگی کنیم . نه این که روتوش را بایسته زندگی بدانیم ، بلکه روتوش قسمتی از زندگی ماست . روتوشی که بیرحمانه بر آن تاخته اند ، می تواند ضرورتی انکارناپذیر در تعاملات زندگیمان باشد .

علیرغم هر چه نگاشته شده است ، ترسیم چهره « بدون روتوش » دکتر مهدیزاده از محبوبیت وی کم نخواهد کرد . او در زمانی که « دکترا » داشتن تقریبا سخت بود و کمتر کسی از این عنوان در مجلس بهره ای داشت ، افتخار گناباد بود و « دکترایی » را یدک می کشید که هم افتخار خود و هم افتخار شهرمان گناباد بود .

نقد مندرج در سایت های شهرستان ، ناخواسته انسان را به یاد « پرومته » می اندازد که عاشق خدمت به مردم بود و توان دیدن ناراحتی و رنج و درد مردمان را نداشت . اوخدمت به مردم را ادامه داد اما آنان که از این خدمت رسانی بسی ناراحت بودند و آتش حسد در آنها شعله ور شده بود ، به کوه قاف روانه اش کردند . کوه « قاف » اینک همان برداشتن روتوش است .

حکایت ترسیم چهره بدون روتوش دکتر مهدیزاده ، حکایت انسانهایی است که « تنها » شدن او را می خواهند ، غافل از این که عقابی زندگی او را نجات خواهد داد و پیشگویی های پرومته به وقوع خواهد پیوست .

« روتوش » را برازنده مهدیزاده نمی دانم بلکه معتقدم او از سالهای ابتدایی دهه ۱۳۶۰که با تبلیغات برگ کاهی خود در قلب مردم جای باز کرد ، دارای « پرتره » ای بود که تا امروز آن پرتره همچنان باقیست .

« گناپا » بی خبر از این که مهدیزاده سرمایه این دیار است ، به همت ناقد محترم ، روتوش را برداشته است .

در آنچه گناپا منتشر کرده است ، بروز برخی از نمونه های شخصیتی منفی موج می زند که با اجازه خوانندگان محترم به تحلیل آن می پردازم ، ضمنا دکتر مهدیزاده را یک چهره ماندگار می دانم و اخلاقا خود را موظف به دفاع از شخصیت اخلاقی ایشان دانسته و به سایر جهات کاری ندارم .

نوشته اند که :

*چهره اش مهتلب شده بود ( هیجانی ) و خودخوری مشهودی می کرد ( بروز احساسات منفی و فکر کردن به پیامدهای منفی )

*دکتر وقتی که از مجلس جدا شد در گوشه عزلت فقط به استادی در دانشگاه مشغول بود ( انزواطلبی )

*موقع حرف زدن حواسش بود عصبانی نشود ( تند مزاج بودن و مشکلات بیولوژیکی )

*و قلبش درد نگیرد ( هیجان ، استرس و … )

*خواسته های او بیشتر شبیه رویا است. ( بلند پرواز ی)

*۸ سالی که دکتر نماینده نبود زیاد به گناباد نمی آمد ( نفی ناسیونالیست بودن )

*و خبری از آن عشق آتشین نبود ( ناامیدی ، نفی همه چیز ، بدبینی ، ناباوری و لجاجت )

*علاقه ای هم به مشاوره به نماینده های دیگر گناباد نداشت ( غرور و خودبینی )

*از سویی این طرح های بزرگ و سرنوشت ساز را فقط او می تواند پیش ببرد ( خودمحوری، خودمیان بینی، اگوسنتریسم )

*اهمیت فرودگاه را نماینده دیگری نخواهد فهمید ( اشکال در ساختار شخصیت )

*فرد دیگری هم به نخبگی او یافت نمی شود تا سکان شهر را بتوان به او داد ( خودبزرگ بینی )

*دکتر مهدیزاده بدون مجلس ناقص است و گناباد هم بدون او از حرکت خواهد ایستاد ( خودبزرگ بینی ، خودمحوری )

*دکتر علاقه نداشت به تشکل های دانشجویی و فرهنگی شهر برود و حتی خودش در تهران مسئول دفتر نداشت( خودشیفته )

*کار گروهی می توانست محوریت نخبگی او را کم کند(اگوسنتریسم )

*همه چیز باید تحت نظر مستقیم او باشد ( خودمحوری )

*هر کسی نمی تواند عظمت کارهای او را درک کند ( خودبزرگ بینی )

*اکنون که دکتر مجلس را ترک کرده است مثلث شخصیتی او هم شکست ( شخص محور )

*حتی نماند تا به رسم برخی در شهر بگردد و از مردم تشکر نماید ( خود شیفته و مغرور )

*او از درون مجروح بود و از این غم خلاصی نداشت

*احتمال اینکه به شدت منزوی شود و سال های پایانی عمر را به دور از سیاست و به دور از گناباد سپری کند زیاد است ( انزواطلبی )

*قصه زندگی او همانند اسطوره زن هندو است که باید همراه جسد شوهرش سوزانده شود ( همسان سازی با رسم پلید ساتی در هندوستان)

*پایان مجلس، انتهای آرمانگرایی و فروکش کردن نخبگی دکتر مهدیزاده است( آرمانگرایی محض ، خودکم بینی )

آیا واقعا با سرمایه های شهرمان باید اینگونه رفتار کرد ؟

آیا جواب ساعتها ، روزها ، هفته ها ، ماهها ، سالها و نزدیک به ربع قرن کار برای این مردم ، برداشتن روتوش خادم این مردم است ؟

کاش تلاشمان این نمی بود که ما را یک چهره ژورنال خطاب کنند .

معتقدم که « پرتره » ماندگار مهدیزاده ، روی « برداشتن روتوش » را کم کرده است . هر چند شاید هم بنا به مصالح کشور و نظام و مردم و منطقه و شهرمان گناباد ، « روتوش » او مصلحتی باشد .

بیائید قدر نخبگان خود را دانیم …

کاش این گونه بود …

کاش …

محمد دهقان دانش آموخته حوزه

به نقل  از گناپا

]]> http://gonabadnews.com/1391/02/24/3854.html/feed 3 http://gonabadnews.com/1391/02/21/3829.html http://gonabadnews.com/1391/02/21/3829.html#comments Thu, 10 May 2012 20:08:49 +0000 گنابادنیوز http://gona.ir/news/?p=3829 مراسم نکوداشت مقام علمی دکتر محمدحسین پاپلی یزدی از سوی انجمن ژئوپلیتیک ایران و شهرداری تهران در روز سه شنبه ۱۹ اردیبهشت ماه ۱۳۹۱ برگزار گردید.

پروفسور پاپلی نقش عمده ای در پژوهش در تاریخ، جغرافیا و فرهنگ گناباد داشته است.

مراسم نکوداشت مقام علمی دکتر محمدحسین پاپلی یزدی از سوی انجمن ژئوپلیتیک ایران و شهرداری تهران در روز سه شنبه ۱۹ اردیبهشت ماه ۱۳۹۱ از ساعت ۱۸ الی ۲۱ در محل تالار ایوان شمس به نشانی بزرگراه شهید گمنام ، تقاطع بزرگراه کردستان برگزار گردید.
خاطر نشان می شود که انجمن ژئوپلیتیک ایران به منظور گرامی داشت نام وفعالیت های اساتید جغرافیای کشور، هر ساله نکوداشت هایی را برگزار می کند که برنامه امسال انجمن اختصاص به نکوداشت دکتر محمدحسین پاپلی یزدی،یکی از برجسته ترین اساتید جغرافیای ایران دارد.

پروفسور پاپلی یزدی استاد دانشگاه و محقق برجسته جغرافیا تحقیقات و آثار گسترده ای در تاریخ، جغرافیا و فرهنگ خراسان و همچنین گناباد داشته است. کتاب “قنات قصبه گناباد یک اسطوره” اثری ارزشمند و ماندگار از ایشان است که به بررسی جغرافیا، تاریخ و فرهنگ شهرستان و همچنین موضوع قنوات علی الخصوص قنات قصبه شهر گناباد می پردازد.

مراسم نکوداشت ایشان از سوی انجمن ژئوپلیتیک ایران و شهرداری تهران با حضور بسیاری از چهره های علمی و مسئولان برگزار گردید لازم دیدیم به پاس زحمات این استاد گرانقدر ما نیز در انتشار خبر این مراسم سهمی داشته باشیم. جا دارد که از زحمات ایشان در شهرستان نیز تقدیر به عمل آید و محققان و مسئولان برای استفاده از دانش و تجربیات ایشان تلاش بیشتری داشته باشند.

خبر مرتبط:

  » مقدمه ای بر تمدن کاریزی

گزارش مراسم

به گزارش  “تهران سما” دکتر محمد باقر قالیباف شب گذشته در مراسم نکوداشت دکتر محمد حسین پاپلی یزدی از چهره های شاخص ژئوپلتیک ایران در تالار ایوان شمس با بیان این مطلب اظهار کرد : در زندگی هرکجا سایه پر از مهر و محبت می بینیم پیدا و ناپیدا نام یک معلم در آنجا می درخشد.

وی ادامه داد: امروز به عنوان یک خدمت گذار در شهر تهران، این توفیق را داریم که برای رشد و تعالی شهر و شهروندانمان از انسان های بزرگی تجلیل کنیم که معرفی آنها در واقع کمک به توسعه و پیشرفت کشورمان است و دکتر پاپلی یکی از این چهره ها محسوب می شود.

قالیباف با اشاره به اینکه بعد از پایان جنگ تحصیل را در حوزه دیگری شروع کرده بودم ولی از آن مسیر به سمت رشته جغرافیا آمدم و خیلی هم از این موضوع خوشحال هستم گفت: اولین بار نام دکتر پاپلی یزدی را  در کتابخانه آستان قدس هنگام مطالعه اولیه این رشته دیدم و با نوشته های ایشان آشنا شدم که شناخت عمق دقیقی از جغرافیا را به خواننده می داد .

براساس گزارش محمد حسین پاپلی یزدی ازچهره‌های برجسته ژئوپلتیک ایران دراین مراسم گفت : در هر کشوری مردم تنها به زبان همان کشور حرف می زنند به طور مثال در فرانسه همه فرانسوی سخن می گویند . اگر هم تنوع زبان و دیدگاه در کشوری  وجود داشته باشد ، جنگ و عملیات های ترورریستی در آن رخ می دهد ، اما در ایران دو هزار ۵۰۰ سال است که قومیت های مختلف بازبان های متفاوت با اخلاق زیر یک پرچم با هم زندگی می کنند .

این محقق و نویسنده با بیان این که بزرگ ترین میراث ایرانی ها همزیستی مسالمت آمیز است گفت: ما قرن ها است که در یک مرز جغرافیایی در کنار هم زندگی می کنیم، بلوچ و آذربایجانی، کرد و … در جهان کوچک مان صلح آمیز زندگی مسالمت آمیزی داریم.

وی تاکید کرد: جنگ کردن افتخار نیست، ما به دنیا نشان داده ایم که به صلح فکر می کنیم و همیشه در مقابل هجوم ها دفاع کرده ایم.

وی با اشاره به فرهنگ صلح و زندگی مسالمت آمیز گفت : در هیچ کجای دنیا نمی توان جایی را دید که در یک کوچه ۶ متری هم معبد یهودیان باشد هم کلیسا و صد متر پایین تر هم مسجد مسلمانان . در هیچ کشوراروپایی این گونه ادیان مختلف دوستانه در کنار هم زندگی نمی کنند. در یزد معبدی کوچک وجود دارد که یک سویش آتشکده است و سمت دیگر معبدگاه یهودیان که در کل دنیا بی نظیر است .

شایان ذکر است در پایان این مراسم، شهرداری تهران، انجمن ژئوپلتیک ایران و جمعی از دانشگاه ها و مراکز علمی از مقام این چهره شاخص تقدیر به عمل آوردند.

عکس/تهران سما

در اردیبهشت امسال همایشی در تجلیل از مقام  ستاره شناس بزرگ بیرجند ، عبدالعلی  بیرجندی در زادگاهش برگزار شد.  در این همایش که نماینده یونسکو در ایران و وزیر فرهنگ و ارشاد هم حضور داشتند از  مقام علمی او تقدیر شد و  چند کتاب خطی او هم رونمایی شد.

یکی از کتاب های  عبدالعلی، رساله کوچکی است که در باب ستاره شناسی و  تنظیم تقویم نوشته شده است. این کتاب شرحی کوتاه بر کتاب خواجه نصیر الدین توسی است.  در این کتاب تقویم  حیوانی  و باستانی ایران توضیح داده شده است. نکته قابل توجه اینکه بعد از فوت عبدالعلی این کتاب به طور مفصل توسط  ستاره شناس شهیر دربار صفوی ، ملامظفر جنابذی شرح شد.

ملامظفر ریاضیدان بزرگی بود که باعث و بانی تغییرات عمده در گناباد هم شد. مدرسه نجومیه در زمان نفوذ او در درباره صفوی رونق گرفت.  دو نسل از فرزندان او هم  مستقیما با نجوم و  علم هیئت  درگیر بودند.

از جمله کتاب هایی که او نوشته است می توان به موارد زیر اشاره کرد:

-         اختیارات النجوم یا اختیارات  مظفری

-          نبیهات  المنجمین

-         تحریر و حاشیه زیج الغ بیگ

-          منتخب تنبیهات

-          الحاتمیه یا قبله الآفاق

-         شرح بیست باب ملا عبدالعلی بیرجندی

-         استخراج کسوف به طول کاشان

-          شرح کفایه التعلیم فی صناعه التنجیم شرف الدین غزنوی

-          مظفری فی لنجوم

این کتاب ها تخصصی است و چندان به  موضوع آنها کار نداریم. آنچه مهم است اهمیت این عالم برجسته در فضای علمی خویش است.

جالب آن است که استاد برجسته آیت الله حسن زاده آملی اخیرا حاشیه ای بر یکی از آثار ملامظفر به نام  تعلیقات قبله  مظفر  نوشته است.

به نظر می رسد برگزاری بزرگداشتی برای مقام این عالم برجسته ، حرکت لازمی باشد که همت مسئولین و اهل فرهنگ و تاریخ را می طلبد. شخصیت او توانایی زیادی در تولید  فرهنگ  و ایجاد هویت علمی در شهرستان دارد و باید بیش از نام یک مدرسه به آن توجه کرد.

ما به نوبه خود شرح بیست باب را که یکی از آثار و کتاب های خطی این  منجم است  از کتابخانه مجلس شورای اسلامی خریداری کردیم و در اینجا به معرفی آن می پردازیم. لازم به ذکر است چندین بار کتاب های او توسط کاتبان مختلف بازنویسی شده است و مورد توجه اهل علم بوده است.

رساله بیست باب  کتاب کوچک اما مهمی بوده ملا مظفر وقتی این کتاب را می یابد  تصمیم می گیرد آن را شرح و تفصیل بدهد . نویسنده طبق یک سنت قدیمی ابتدا با دکر و نام خدا و  توصیف صفات الهی آغاز می کند و در ادامه از تصمیم خود برای  حاشیه زدن بر کتاب  عبدالعلی می گوید:

” بنابر این متابعت الجماعات بزرگوار  بنده خاکسار  و ذره بی مقدار المحتاج  الی رحمه الله الابدی مظفر منجم جنابدی با قلت بضاعت و عدم استطاعت  از کتب و رسائل اکابر و افاضل این فن محفوظ و بهره مند  بوده  تا در خلال  احوال مطالعه  رساله بیست باب  نام در معرفت  تقویم  تام که مرقوم  قلم افضل المتاخرین و اکمل المتبحرین  فرق ، افاضل علما  مولانا نظام الدین عبدالعلی البیرجندی  بود که  مشرف گشت”

کتاب در دوره صفوی نوشته شده است. ملامظفر هم بنا بر وابستگی اش به دربار  صفوی و نزدکی شخصی به شاه عباس در وصف او  قلم فرسایی می کند. و قطعه شعری هم متعاقب آن می گوید

شاهی  که آسمان  فر و  خورشید منظر است

در  پیشه جلالت و  صولت ، غضنفر است

از هیبتش که نائب صور قیامت است

وز لشکرش که ثانی سد  سکندر است

هم اضطراب و غلغله  در هفت کشور است

عباس پادشاه  که در شرع و در کرم

هم مصطفی حمایت و هم مرتضی فر است

کتاب بیست باب  کتابی نجومی است  و علم نجوم هم جزو علوم دقیقه بوده که مبنای آن بر  تقسیمات  جزئی و حساس بنا شده است.

 اول بحثی که در کتاب مطرح می شود در مورد  انواع خط و اشکال هندسی است. سپس بحث حروف به میان می آید و در اهمیت حروف ابجد در تفسیر نجوم صحبت می شود. متعاقب آن ایام هفته و ماه های سال مطرح می شود و سپس وارد مباحث تقسیمات آسمان و صور فلکی می شود.

متن کتاب همراه با شکل های فراوانی است که در مواقع لزوم نویسنده آنها را به عنوان مکمل به کار برده است. نکته حائز اهمیت استفاده از رنگ قرمز برای طراحی شکل ها است. همچنین دقت زیادی  که در کشیدن جدول و دوایر بکار رفته است محسوس است.

بسیاری از مطالب کتاب تخصصی است و قابل فهم برای مخاطب عادی نیست. اما تا آنجا که ما متوجه شدیم قسمتی درباره  خسوف و کسوف  سخن رانده است و از علت و ویژگی های آن  بحث به میان آورده است.

ملامظفر می گوید:  ” چون حادثه  کسوف  و خسوف   دو امر عجیب اند  و همه کس  را بتحقیق آن رغبت می افتد واجب نمود  تحقیق هر یک بر سبیل اختصار  و توضیح  اما خسوف  چون قمر فی النفسه   جرمی است مکدر و چنانکه  قبل از این در باب  دوم مذکور شد کثیف و صیقل است  و کاسب نور از آفتاب هر اینه   بسبب شعاع آفتاب که بر او افتد روشن  نماید و چون  کره ارض پر کثیف است …. اگر در خلاف جهت آفتاب بر افراشته شود  و چون  جرم  آفتاب  از جرم  ارض اعظم است چنانکه در ابعاد  و اجرام  معین شده  لاجرم   ظل ارض مخروطی شکل  باشد و برسد و حساب معلوم کرده اند که راس این  ظل تا فلک  زهره رسیده است پس در فلک  قمر او را هنوز وسعتی تمام باشدو ایضا این ظل در مقابل آفتاب متحرک باشد  چنانکه اگر افتاب فوق الارض بود  مخروط  آن تحت الارض  باشد  و اگر افتاب تحت الارض بود  مخروط طل فوق الارض بود و چون  مرکز آفتاب  و ایضا  ملازم  سطح منطقت الروح  است و مرکز زمین مرکز منطقه هر اینه  سهم مخروط  ظل نیز ملازم  سطح  منطقت البروج باشد چنانکه فطرت  سلیمه بر آن شاهد است.”

با مشاهده اشکالی که در ترسیم  فضای سیاره ها بکار رفته است اولین نکته ای که به چشم می اید  و  همه  را جذب می کند مرکزیت زمین در طرح ها است. ملا مظفر هر کجا که  مدار سیارات را ترسیم کرده است  به جای آنکه خورشید را در مرکز قرار دهد  زمین  را قرار داده و  در کنارش نوشته است مرکز عالم.

همه می دانیم که این نظریه  قدیمی  نجوم است که در غرب با  عنوان نظریه کوپرنیک  معروف است.

نویسنده در این کتاب نفیس ، درباره باورها و دیدگاه های دیگر ملل همچون مصر  درباره نجوم و  چگونگی تقسیم بندی آنها سخن رانده است.

از دیگر نکات  این کتاب آن که متوجه شدیم  ملامظفر  شیعه بوده است چون در طول کتاب چند بار به احادیث ائمه از جمله امام صادق علیه السلام  ارجاع داده است  و در ابتدا و انتها ذکر حضرت امیر را در کنار پیامبر اورده است.

چندین نسخه خطی از این کتاب در کتابخانه سراسر کشور وجود دارد. نام کاتب این نسخه مشخص نیست اما احتمال زیاد توسط فردی غیر از خود ملامظفر کتابت شده است. چون در انتهای کتاب تاریخ کتابت ۱۲۲۰ ذکر کرده است که به احتمال قوی ملامظفر در آن تاریخ فوت کرده بوده است.

لازم به ذکر است بیش از ۷۰ کاتب و نویسنده گنابادی وجود دارند که کتاب هایشان در کتابخانه های سراسر کشور موجود است و هر کدام قابل پروریدن و  شناسایی مجدد  دارند. پرداختن به این مسائل و برگزاری نشست ها و همایش ها درباره این عالمان بیش از آنکه تلاشی در جهت تقدیر از آنها باشد ، نشان دهنده توان مدیریتی شهرستان و درگیری ذهنی نخبگان به این قیبل مسائل دارد که متاسفانه در شهر ما  چندان قوی نیست.

با تشکر از  آقای محسن سازور

 کسوف

خسوف

زمین مرکز عالم است

ماه های سال و  حروف ابجد

 ترکیب رنگ های قرمز در حاشیه و متن کتاب بر زییایی آن افزوده است

 معرفی اشکال هندسی  اولین مرحله ورود به  نجوم است

 مولف  خود را معرفی  و علت نوشتن این کتاب را توضیح می دهد

خبرهای مرتبط :

هویت های نو در میان  کاغذهای کهنه

۷۰ کاتب گنابادی

اخبار و شایعات حضور دوباره ریاست محترم جمهور در شهرستان گناباد در حال قوت گرفتن بود که با اعلام رسمی از سوی نهاد های دولتی، این اخبار و شایعات به صورت موثق تبدیل شد و مردم آماده ی حضور دکتر احمدی نژاد در شهرشان می باشند.

در همین بین فرمانداری گناباد در تماس با حاج ماشاءالله مقدم مجری کار کشته ی چندین ساله ی گناباد که در اکثر مراسمات و جلسات مختلف شهرستان در طول این سی سال عهده دار مجری گری این مجالس بوده، از وی به عنوان مجری این مراسم نیز دعوت کرد که با مخالفت  مقدم روبه رو شد.

مقدم علت عدم پذیرفتن مجری گری این مراسم را تغییر و تحولات شخصی احمدی نژاد دانست و گفت: احمدی نژادِ سال ۸۴ با احمدی نژاد سال ۹۱ از زمین تا آسمان فرق کرده و دیگر آن یاور واقعی رهبر انقلاب از نظر بنده شمرده نمی شود، و دیگر وقت آن گذشته که من بیایم و فریاد بزنم:” صلی علی محمد، یاور رهبر آمد.”

وی اضافه کرد: دکتر احمدی نژاد همه ی نیروهای انقلاب را که دلسوز این کشور هستند فدای یک شخص کرده و هنوز با برخی لجاجت بازی ها در حال ضربه زدن به بدنه اصولگرایی کشور است.

وی ادامه داد: احمدی نژاد باید بداند که خود تنها قابلیت تغییر و تحول ندارد بلکه هر مقدار که وی از آرمان های امام وانقلاب فاصله گرفت مردم نیز از او فاصله می گیرند و آن ها نیز نگرش های خود را نسبت به او تغییر می دهند.

وی با اشاره به اینکه در سال های ۸۴ و ۸۸ یکی از موافقان احمدی نژاد در گناباد بوده است اضافه کرد: اگر باز هم انتخابات سال ۸۸ تکرار شود رای ما آقای احمدی نژاد است ، چون نسبت به آقایان و دولت های دیگر شرافت و بزرگی خاص خود را دارد ولی دیگر ما احمدی نژاد را به عنوان یک احمدی نژادی که در سال ۸۴ ظهور و بروز کرد نمیشناسیم و به همین خاطر است که مجری گری مراسم احمدی نژاد را در گناباد نپذیرفتم.

به نقل از گناباد تایمز

به گزارش پایگاه خبری وزارت نیرو ، اصغر سمسار یزدی گفت : باشگاه سازه های تاریخی و قنات که آغاز آن در همایش بین المللی دانش سنتی مدیریت منابع آب، کلید خورده است، با هدف ایجاد ارتباط بین تمام افراد متخصص، دانشمند و پژوهشگری که در سراسر جهان در زمینه سازه های تاریخی آبی و قنات فعالیت دارند، ایجاد شده است.
وی افزود: در همایش بین المللی دانش سنتی مدیریت منابع آب، نشست ویژه ای
ویژه این باشگاه با حضور یکصد نفر از کارشناسان داخلی و متخصصانی از ۳۰ کشور جهان برگزار شد و مفاد اصلی این باشگاه مشخص شد.
وی ادامه داد: دبیرخانه این باشگاه در مرکز بین المللی قنات است و یک شبکه مجازی ایجاد می شود تا امکان دسترسی تمام افرادی که به نوعی بر روی سازه های تاریخی آب و قنات کار می کنند، فراهم شود.
سمسار یزدی تصریح کرد: هدف این باشگاه این است که از طریق این سایت مجازی و دبیرخانه، فعالیت های واحدها را جمع و خبررسانی کند.
مدیر مرکز بین المللی قنات و سازه های تاریخی آبی درخصوص تاریخچه قنات در ایران گفت: ایرانی ها مبدا فناوری احداث قنات بوده و در زمان کنونی نیز نسبت به سایر نقاط جهان در این فناوری جلوتر هستند.
وی افزود: در زمان کنونی، در ایران در تولید فناوری های جدید در زمینه حفر قنات و استفاده از فناوری های جدید کارهای بسیاری انجام شده است و اکنون با به وجود آمدن این باشگاه کسی که در آن سوی جهان در زمینه حفر قنات کار می کند، می تواند به این سایت دسترسی داشته باشد و اطلاعات جدیدی را کسب کند.
سمسار یزدی گفت : به این ترتیب تمام متخصصان به هم مرتبط می شوند و این یکی از دستاوردهای همایش بوده که ابتکار عمل آن از ایران است و قطعا می تواند دستاوردهایی نیز برای ایران داشته باشد.
سمسار یزدی، سامانه را شامل سه زبان انگلیسی، فارسی و فرانسه دانست و گفت: در
مرحله طراحی سایت هستیم و به زودی این سامانه راه اندازی خواهد شد.
مدیر مرکز بین المللی قنات و سازه های تاریخی آبی درخصوص محتوای این سامانه گفت: بسترهای این کار انجام شده است و اطلاعات پایه تمام افرادی که در زمینه سازه های تاریخی و آبی کار می کنند، فراهم شده و در سایت موجود است.
وی افزود: به طور مثال مجموعه مقاله های همایش هایی که در زمینه قنات از حدود ۳۰ سال پیش تاکنون در جهان برگزار شده، جمع آوری شده است و حجم بزرگی از اطلاعات روی این شبکه مجازی برای دسترسی همه قرار می گیرد.

]]> http://gonabadnews.com/1391/02/19/3801.html/feed 0 http://gonabadnews.com/1391/02/19/3797.html http://gonabadnews.com/1391/02/19/3797.html#comments Tue, 08 May 2012 05:36:55 +0000 گنابادنیوز http://gona.ir/news/?p=3797  المپیاد بازیهای محلی خراسان رضوی در خلیل آباد برگزار شد و گناباد به مقام دوم رسید.

رئیس اداره ورزش و جوانان خلیل آباد گفت: چهارمین المپیاد بازی های بومی، روستایی و عشایری استان خراسان رضوی در این شهرستان با معرفی تیم های برتر به پایان رسید.

احمدیان گفت: در بخش مردان این مسابقات شش شهرستان تایباد، گناباد، کلات، چناران، مشهد و خلیل آباد شرکت داشتند که در پایان مسابقات تیم های تایباد، گناباد و خلیل آباد موفق به کسب مقام های اول تا سوم شدند.

وی افزود: تیم اول این مسابقات به مرحله کشوری اعزام می شود.

 .

.

 .

.

دکتر مهدیزاده  با مجلس در آمیخته است. مجلس نه یک مکان اداری بلکه نهادی است که به او هویت می دهد.

 او بارها تاکید کرده  از نخبگان برجسته کشور است و در مجلس از اصلی ترین و  تاثیرگذار ترین نماینده ها می باشد

این شخصیت آرمانگرا که با ترس و  خود شیفتگی همزاد شده  مجبور است همیشه برای بقاء خود دشمن خلق کند

قصه زندگی او همانند اسطوره  زن هندو است که باید همراه جسد شوهرش سوزانده شود

.

.

” کاووس  دژی با هفت کاخ در بالای البرز ساخت. یکی زرین و دو سیمین و دو پولادین و دو آبگین.  این دژ و کاخ های درون آن ، مرگ . پیری را دور می داشتند چنان که اگر پیری دم مرگ وارد آن می شد جوانی به او باز می گشت و به هیات جوانی پانزده ساله در می آمد.”

 در اولین ماه های مجلس دوره هشتم بود که مهندس محمدی زاده، استاندار سابق خراسان رضوی به گناباد آمد و در مراسم کلنگ زنی فرودگاه با آن فیگور سنگین همیشگی اش گفت فرودگاه گناباد یک مزیت مهم دارد که از همان اول کمی بزرگتر از یک فرودگاه اضطراری در نظر گرفته شده است و شاید کارکردهای دیگری هم داشته باشد. در میان صحبت های او که همه مسئولین و خبرنگارها  گوش بودند تا چیزی از قلم نیندازند . این دکتر مهدیزاده بود که  چهره اش مهتلب شده بود و خودخوری مشهودی می کرد. شاید در آن حال با خود می گفت: استاندار چقدر کودکانه ، به  رویای او می نگرد.

پرداختن به شخصیت افراد و روانکاوی آنها بر اساس عملکرد و ایده های پنهان ذهنی کاری بس دشوار است مخصوصا آنکه آدمیزاد  چندین بطن دارد و عبور از آنها بسیار مشکل می نماید اما این امر روند تحلیل  را متوقف نمی کند هر کسی باید خود و افرادی که در سرنوشت او و محیط اجتماعی اش موثر هستند تحلیل و ارزیابی کند. آقای دکتر مهدی مهدی زاده  ۲۰ سال نماینده مردم گناباد بوده و بدون شک مهمترین شخصیتی است که شهرستان گناباد  داشته ها و نداشته هایش را از او  و منش فردی و  شیوه مدیریتی اش دارد. بعد از روزهای انتخابات صحبت درباره دکتر و مکان یابی روحی او در میان  توده و نخبه شهرستان بسیار شنیده می شد. ما هم به نوبه خود در اینجا سعی داریم به روش روانکاوی شخصیت به دکتر نزدیک شویم تا شاید بتوانیم هنجارهای بیرونی را بر اساس الگویی منسجم برآورد کنیم.

به نظر می رسد یکی از بهترین الگوهای  تحلیل دکتر مهدیزاده، الگوی اسطوره شناسی و  جاودانگی باشد. بر این مبنا دکتر را باید بر اساس مثلث معرفتی شناخت که یک ضلع آن  لذت مجلس و ضلع دیگر آرمان گرایی محلی و سومین ضلع  تورم روانی فردی است. او همه این سه ضلع را با  نگاه شیفتگی می نگرد و با حذف هر کدام از آنها  شخصیتش  دگرگون می شود.  هر انسانی در کنش های خود به دنبال مفهوم غریبی به نام جاودانگی است  اینکه برای همیشه  ابدی شود. این موضوع از رویاها نشئت می گیرد و بنا بر مکتب روانشناسی  ” یونگ ” یک “ناهوشیار جمعی” ایجاد می کند. ناهشیار جمعی  می تواند از فردیت جدا شود و یا همچنان اتصال خود را با دال مرکزی رویا حفظ کند. دکتر مهدیزاده  بر اساس مفهوم جاودانه شدن، آنهم در نظرگاه مردم گناباد  به صورت ناخودآگاه به این سه ضلع مثلث وابسته است. ذهن دکتر پذیرفته است که ابر مردی است که تنها او می تواند شکوه سرزمین مادری اش را محقق سازد البته فقط سوار بر اسب مجلس  می شود اینگونه تاخت!

لذت مجلس : دکتر مهدیزاده  با مجلس در آمیخته است. مجلس نه یک مکان اداری بلکه نهادی است که به او هویت می دهد. وی ۲۰ سال از عمرش را در مجلس گذرانده است و جالب است ۸ سالی که  از مجلس دور بوده وارد هیچ کدام از امور مدیریتی و اداری نشده است. دکتر وقتی که از مجلس جدا شد در گوشه عزلت فقط به  استادی در دانشگاه  مشغول بود. دو سال قبل از مجلس هشتم با دکتر آشنا شدم. به خانه اش رفتیم و چند بار هم صحبت شدیم. بیش از آنکه شبیه سیاست مداران باشد معلمی بود خسته با کوله باری از تجربه. آرام بود و زیاد هم درگیر مسائل روزمره کشور نبود این را بخوبی می شد از تحلیل هایی که می کند فهمید. به تربیت کودکانش فکر می کرد و موقع حرف زدن حواسش بود عصبانی نشود و قلبش درد نگیرد. عصر یک روز پاییزی در حالی که کنار بزرگراه نیایش با هم قدم می زدیم از او پرسیدم چرا مانند خیلی های دیگر بعد از مجلس پنجم وارد کار اجرایی در وزرات علوم و یا وزارت خارجه نشدید، از جوابش فهمیدیم اصلا علاقه ای به این امور ندارد.  حدود یک سال بعد که دکتر برای مجلس کاندیدا شده بود دیدمش. کاملا عوض شده بود. بسیار  بشاش به نظر می رسید. محاسن را مرتب کرده و موها را به بالا  شانه کرده بود و خیلی سرحال به نظر می رسید. دکتر که وارد مجلس شده فهمیدم اینها  ظاهری نبوده. بازگشت به نهادی که عاشقانه دوست داشت او را واقعا مجذوب کرده بود. سرحال بود و مانند یک جوان سی ساله  فعالیت می کرد. ذهن دکتر با نوع ساختار مجلس  چفت شده بود

آرمان گرایی محلی:  موافق و مخالف دکتر می دانند او عاشق گناباد است و برای پیشبرد اهداف گناباد  خیلی وقت ها دست به کارهای عجیب و غریب هم می زند. اما نگاه او به گناباد با خیلی ها فرق می کند. او همه چیز را برای گناباد در بالاترین حد می خواهد. خواسته های او بیشتر شبیه رویا است. رویاهایی که هم گناباد را می سازد و هم او را ابدی می کند. مثلا درباره فرودگاه، هر شهروندی می تواند نظری داشته باشد. به نظر برخی اگر فرودگاه فقط فعال شود حتی با یک پرواز در ماه به  مکان های زیارتی عراق و عربستان خیلی خوب است. برخی گمان میکنند این فرودگاه هفته ای دو سه پرواز به مشهد و تهران داشته باشد  بسیار عالی است اما  نظر دکتر مهدیزاده چیز دیگری است. او می گوید فرودگاه گناباد می خواهد یک فرودگاه بین المللی شود که شرق  زمین را به غرب آن متصل کند و هواپیماهایی که از اروپا می آیند و می خواهند به  شرق آسیا بروند در اینجا سوختگیری کنند. به همین خاطر باید چند هتل  لوکس در کنار آن احداث شود و گناباد منطقه آزاد خواهد شد تا خارجی ها بتوانند مدتی در اینجا استراحت کنند. این حرف ها در ابتدا شوکه کننده است اما اینها نگاه آرمانی دکتر به گناباد است . آرمان که نه، بلکه واقعیتی که به زودی با تلاش او محقق می شود. دکتر می گوید در طرح های او  جاده سنتو می خواهد جاده میانه شهر شود و  چیزی شبیه شانزالیزه پاریس درست شود.  فاصله بیدخت تا کاخک  هشت بهشت درست شود و  گناباد  به راحتی قطب علمی و صنعتی شرق کشور شود. دکتر مهدیزاده هر طرحی که بیان می کند آن را در بالاترین حد می خواست. گناباد باید شهر آرزوها بشود و حتما می شود . او به این رویا ها باوری فوق العاده دارد.

تورم روانی فردی:  این اصطلاح را روانکاوان هنگامی به کار می برند که شخص در بیرون از شخصیت خود فضایی را اشغال کند که در شرایط عادی نمی‏توانست آن را پر کند این حالت ناشی از آن است که فرد آگاهانه محتویات ناخودآگاه را درون‏سازی می‏کند. سومین ضلع تحلیلی دکتر مهدیزاده نخبه گرایی خود او است. او بارها تاکید کرده از نخبگان برجسته کشور است و در مجلس از اصلی ترین و  تاثیرگذار ترین نماینده ها می باشد. وی یک بار در یک سخنرانی در جمع صنعتگران  گفت من از دوران کودکی که در مزرعه کشاورزی می کردم به دنبال حل معضلات بودم و درباره اینکه چگونه در آن موقع با فکر خود کار برداشت محصول را برای کشاورزان آسان کرده سخن گفت.

 این سه حلقه شناخت شخصیت دکتر مهدیزاده بسیار به هم وابسته است. به عبارت ساده می توان بگویم  ۸ سالی که دکتر نماینده نبود زیاد به گناباد نمی آمد و خبری از آن عشق آتشین نبود. زمانی که در مجلس نبود کار دولتی هم نگرفت تا از آن طریق به گناباد خدمت کند و  علاقه ای هم به مشاوره به نماینده های دیگر گناباد نداشت.  از سویی این طرح های بزرگ و سرنوشت ساز را فقط او می تواند پیش ببرد. اهمیت فرودگاه را  نماینده دیگری نخواهد فهمید  و فرد دیگری هم  به نخبگی  او یافت نمی شود تا سکان  شهر را بتوان به او داد. دکتر مهدیزاده بدون مجلس ناقص است و گناباد هم بدون او از حرکت خواهد ایستاد.

مدیریت دکتر مهدیزاده نشان داد که او زیاد به تشکیلات و کار گروهی علاقه مند نیست. جوانانی که در ابتدای دوره هشتم دورش جمع شده بودند نتوانستند او را مجبور کند که کار تشکیلاتی بکند. دکتر علاقه نداشت به  تشکل های دانشجویی و  فرهنگی شهر برود و حتی  خودش در تهران مسئول دفتر نداشت!  او نامه های مردم را از درخواست شغل، تا انتقالی و وام بانکی  خودش پیگیری می کرد. جمله  ایشان که وکیل ، وکیل نمی خواهد  معروف است. شاید به خاطر این بود که  کار گروهی می توانست  محوریت نخبگی او را کم کند.  اندیشمندان معتقدند اندیشه جاودانگی  همراه با محافظه کاری عجیبی است. ترسی نهفته که اخطار می دهد مسئول دفتر و یا اطرافیان  نمی توانند  وارد حلقه او شوند. همه چیز باید تحت نظر مستقیم او باشد. زیرا هر کسی نمی تواند عظمت کارهای او را درک کند.

مشکل دکتر مهدیزاده  اما اینجا آغاز می شود. او می بایست این تفکر سه محوری را به طرفدارانش به طور واضح بقبولاند. هرکس که می توانست مانند دکتر مهدیزاده روند توسعه گناباد را بفهمد شیفته او می شد و گرنه تحلیلش ضعیف بود. به عنوان نمونه در شماره ۹۴ نشریه مژده گناباد ، دکتر مهدیزاده  گزارش کاری میدهد که در آن عبارت های زیبایی است که این را به خوبی نشان می دهد.

“گناباد این روزها را به خاطر خواهد سپرد. آیندگان محور محرک این چرخش بزرگ را به نیک نامی و بزرگی خواهد ستود و افق تصور او را برای جهش بی نظیر یک منطقه محروم به یقین خواهد پذیرفت”.  “نقشه های دور پروازانه  دکتر مهدیزاده  برای عمران منطقه  که همچون خواب های شیرین و رویاهای نایافته بعید و ناممکن می نمود به واقعیت نزدیک شده است” .  ” به باور همگان  حوزه انتخابیه در مسیر یک تحول بزرگ تاریخی قرار گرفته است”. ” راه آهن داشت مسیر دیگری می یافت که با ورود دکتر مهدیزاده ورق برگشت”

این عبارت که  زیاد هم  در گزارشات دکتر و گفته های نزدیکان وی دیده می شود  انسان را یاد مانیفست  احزاب ایدئولوژیک می اندازد که آشکارا فریاد می زند او تنها منجی است و کسانی که این حقیقت را نیافتند خود ضرر کردند. این گونه سبک تحلیل که از ذهن انتزاعی خود دکتر نشات می گیرد و به حلقه  اول یارانش هم تسری یافته است اولین اثری که دارد نقد نا پذیر  کردن اوست.  دکتر در این حالت همیشه پیروز است  و تلاش او همیشه در اوج. درست مانند همان احزاب ایدئولوژیک و رهبران سوپر من شان . به طور مثال  فرودگاه که آرمانی ترین  طرح دکتر است در سال  ۱۳۷۲  آغاز شد  ۷ سال در آن دوره و ۴ سال هم در این دوره  جمعا ۱۱ سال این پروژه  طول کشیده و هنوز هواپیماهای غول پیکر  اروپایی در گناباد بر زمین ننشسته اند. اما چون دکتر تنها کسی است که می تواند این طرح  را پیش ببرد همیشه باید بماند و  جایی برای نقد نیست هر چند سال که بگذرد. این شخصیت آرمانگرا که با ترس و  خود شیفتگی همزاد شده است مجبور است همیشه برای بقاء خود دشمن خلق کند.  دشمنان کوچکی که به راحتی می توانند طرح های کلان او را متوقف کنند و سعادت را از مدینه فاضله و شهریار آن بگیرند. دشمنانی که گاه در قالب بیرجند گاه بجستان ، مصلا و … جلوه می کنند.

اکنون که دکتر  مجلس را  ترک کرده است  مثلث شخصیتی او هم شکست. اکنون می توانم بفهمم چرا  دکتر روز بعد از انتخابات مانند دیگر کاندیداها به مصلا نیامد و همان روز راهی تهران شد و حتی نماند تا به رسم  برخی در شهر بگردد و از مردم تشکر نماید. او از درون مجروح بود و  از این غم خلاصی نداشت.  اسطوره مهدیزاده برای همیشه پایان یافت. او از دژ جاودانگی خارج شد  و دیگر رویین تن نخواهد بود.  دکتر مهدیزاده بعد از یک عمر خدمت به مردم این روزها شرایط سختی دارد.  احتمال اینکه به شدت منزوی شود و سال های پایانی عمر را به دور از سیاست و  به دور از گناباد سپری کند زیاد است. قصه زندگی او همانند اسطوره  زن هندو است که باید همراه جسد شوهرش سوزانده شود. پایان مجلس، انتهای آرمانگرایی و  فروکش کردن نخبگی دکتر مهدیزاده است.

احمد یوسفی  مقدم

منابع :

-         معرفی و نقد کتاب یونگ و سیاست .  امینی، علی اکبر

-         درآمدی انتقادی بر نقد اسطوره شناختی.  علایی، مشیت

-         بناهای اساطیری  و راز جاودانگی در اسوره های ملی و مذهبی . ناصر نیکوبخت.

فیلم سینمایی «طلای سرخ» به تهیه‌کنندگی محمود فلاح (تهیه کننده فیلم مختار نامه) و نویسندگی امید عشقی همشهری گنابادی قرار است با موضوع زعفران ایرانی و با روایتی داستان‌گونه ساخت شود.

امید عشقی ـ نویسنده فیلمنامه «طلای سرخ» ـ در این باره گفت: «طلای سرخ» از حکایت ساده زیستی کشاورزان زحمتکش و پر تلاش ایرانی و مراحل تولید زعفران که با مشقت‌های فراوان تهیه می‌شود و به راحتی در دسترس مصرف کنندگان قرار می‌گیرد، پرده‌برداری می‌کند.

وی ادامه داد: زعفران با ارزش‌ترین و با اهمیت‌ترین محصول ملی کشور به شمار می‌رود، به طوری که برخی از کارشناسان اعلام کرده‌اند در صورت رسیدگی و مراقبت از زعفران، ارز آوری آن به مراتب بیشتر از نفت خواهد بود. این بدین معناست که ما می‌توانیم با گسترش و حمایت از تولید زعفران نسبت به فروش نفت بی نیاز شویم.

عشقی خاطرنشان کرد:در مورد زعفران چند فیلم مستند تهیه شده اما تا کنون فیلم سینمایی ساخته نشده و «طلای سرخ» اولین فیلم در این خصوص خواهد بود. در تولید زعفران اسراری نهفته است که در این فیلم نمایان می‌شود. به طور مثال زعفران سالی یک بار آن هم در فصل پاییز قابل برداشت است و در یک شب به خصوص باید تا پیش از طلوع آفتاب زمین برداشت شود.

وی گفت:«طلای سرخ» در کنار قصه جذاب خود، اتفاقات معنوی که در زندگی روزمره شخصیت اول قصه رخ می‌دهد را به تصویر می‌کشد. اتفاقاتی که شاید در زندگی هر یک از ما نیز به وجود می‌آید، این وقایع به نوعی معجزه‌ای از سوی خالق مهربان است که برای آسایش و رفاه مخلوق رقم می‌خورد.

این نویسنده درباره داستان «طلای سرخ» نیز گفت: این فیلم، زندگی یک خانواده کشاورز زعفران را روایت می‌کند که مرد خانواده ضمن علاقه و تعصب فراوان نسبت به حرفه خود به طور اتفاقی با افرادی مواجه می‌شود که به منظور خاصی از تهران به آن منطقه مراجعه کرده‌اند. آنها از او در خواست همکاری در راستای برنامه خودشان می‌کنند، قهرمان داستان نیز می پذیرد و همین مسئله سدی می‌شود میان او و هدفش.

او بار دیگر تاکید کرد:‌ زعفران که عنوان گیاه دارویی هزاره سوم را نیز به یدک می‌کشد زندگی صدها هزار خانواده کشاورز این مرز و بوم را تامین می‌کند. پرداختن به زعفران یعنی حمایت از آنان. به نظر من این نکته بسیار حائز اهمیت است که کشاورز زعفران کار برای اولین بار با فیلمی مواجه شود که به زندگی او، مشکلات و مشقت‌هایش می پردازد و او را برای تلاش و همت والایش ارج می‌نهد.

عشقی اظهار امیدواری کرد: امیدوارم این فیلم قوت قلبی برای کودکان و همسرانی که شانه به شانه مردهایشان در سرمای پاییزی منطقه کویر با دست توانای خود دانه به دانه گلهای زعفران را از روی زمین می‌چینند و سپس با صبر و حوصله فراوان پرهای آن را یکی پس از دیگری جدا کرده و پرچم گل را استخراج می کنند، باشد.

عشقی درباره مراحل نگارش این فیلمنامه نیز گفت:‌ من ۳ سال قبل جهت آشنایی با روحیات، فرهنگ و سنّن وحتی گویش محلی مردمان مناطق زعفران‌خیز، به استان خراسان سفر کردم و همان جا اقدام به نگارش این فیلم نامه کردم.

وی خاطرنشان کرد: حدود یک سال قبل فیلم نامه را به محمود فلاح دادم اما به دلیل گرفتاری‌هایی که محمود فلاح در مورد پروژه «مختارنامه» داشت، تولید آن به امسال موکول شد، هم اکنون نیز در شرف ورود به مرحله پیش تولید قرار دارد.

وی توضیح داد:‌ محمود فلاح، قصد دارد برای ساخت این فیلم از بهترین و پیشرفته ترین امکانات ممکن استفاده کند و آن را را برای رقابت در جشنواره های بین المللی و اکران خارجی صادر کنند تا به نوعی پرده از راز ایرانی بودن زعفران بگشاید.

عشقی در پاسخ به پرسشی درباره کارگردان فیلم سینمایی «طلای سرخ» گفت: در حال مذاکره با یکی از کارگردان‌های مطرح و موفق کشور هستیم که به زودی اعلام می‌شود.

نویسنده «طلای سرخ» در پایان با تشکر از علیرضا رئیسیان و انجمن تهیه‌کنندگان،خاطرنشان کرد: تا کنون مجلس و وزارت ارشاد، معاونت سینمایی و مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی، همچنین اتحادیه صادر کنندگان زعفران از این پروژه حمایت کرده‌اند و برخی از آن‌ها، این فیلم را پروژه ملی نامیده‌اند.