انتخابات پيش روي در يك نگاه گذرا

    جفا مي دانم كه به پيشنهاد مديران محترم سايت نسبت به ارائه مطلبي در مورد انتخابات علي رغم گرفتاري هاي روزمره پاسخ منفي دهم.چون اين جوانان براي زادگاه و ديارمان كه مايه فخر همه ماست صادقانه و صميمانه كار مي كنند.
    از طرفي در ترديد بودم كه كاربران محترم سايت اكثرا فرهيختگاني هستند كه به دنياي اينترنت دسترسي داشته و كم نياز به نوشته من مي باشند.

كوتاه سخن
   انتخابات سرفصل مشاركت مردم و معيار و خط كش  قضاوت دنيا درباره نظام سياسي اجتماعي حاكم در هر جامعه است. نطفه آن در ابتدا در يونان بسته شد و سپس از غرب به شرق راه يافته و حدود صد سال است كه در ايران برگزار مي شود. افلاطون و ارسطو كه مبدع راي گيري براي مشاركت مردم در تعيين سرنوشت خود با انتخاب حاكمان بوده اند از همان آغاز بر آن ايراد گرفته اند و راي گيري را نوعي شمارش كلّه ها و نه شمارش مغزها دانستند! جالب است كه با علم به اين ايراد راهي جز شمارش آراي مساوي پيدا نكرده است!!
   اگر اين هم نباشد كجا مردم احساس هويت و دخالت در امور اجتماعي و زيستي خود نمايند؟
خوشبختانه اين اتفاق بعد از انتقلاب همه ساله در يكي از رخدادهاي شوراي شهر و روستا،خبرگان رهبري ، رئيس جمهوري، مجلس شوراي اسلامي و ... طبق قانون اساسي صورت گرفته و داستاني آشنا مي باشد.
   شايد انتخابات مجلس شورا از همه پرشور تر و نزديك تر به طبع مردم باشد. زيرا منتخب در دسترس آنها مخصوصا در شهرهاي كوچك است.
   نماينده شخصي از ميان خودشان درد آشنا آگاه به مسائل كشور و جهان و نياز هاي رو به تزايد مردم است. او در سه بعد قانون گذاري نظارت و تصويب و پيگيري مصوبات و طرح ها وعده داده و موردتوجه حوزه انتخابي خود ظاهر مي شود. نمايندگان كلان شهر ها به مورد سوم كار چنداني ندارند. يعني فرصت لازم براي طرح هاي كشوري و حضور در بازي هاي سياسي را دارند. زيرا دولت به خاطر رضايت مردم شهرهاي بزرگ خود پيگيري مي كند و چون نماينده از طريق ليست بالا آمده مردم هم به ايشان مراجعه چنداني ندارند.
   مشكلات نمايندگان شهر هاي كوچك و انتظارات از او بي حد است كه در حالي كه امكانات يك بخشدار در دسترس او نيست! كساني كه نماينده بوده اند به خوبي اين موارد را مي شناسند. اما كانديدا هاي در راه نمايندگي كه همه شان مورد تحسين اند چون جهت خدمتِ بيشتر پا پيش نهاده اند. اگر با علم و اطلاع بيشتري وارد حوزه نمايندگي و رقابت گردند جريان براي خودشان سهل تر و هم تصميمات آگاهانه تر خواهد گرفت.

(اگر جسارت نباشد)
1- دانستن حوزه اختيارات نماينده و محدوديت هاي او حرف اول مي زند (كرانه وعده ها را مي شناسد) چند باره خواندن قانون اساسي و آيين نامه داخلي مجلس بايد تكليف براي كانديدا باشد تا وعده هاي غير عملي نداده و مردم را نسبت به خود و نظام بدبين نسازد.
2- نماينده پس از كسب راي اعتماد در مجلس به كلان الله مجيد قسم مي خورد تا در جهت منافع ملي و مصالح نظام قدم بردارد. از منافع شخصي گروهي و رفاقتي فاصله گيرد. وفاداري به سوگند و كار در جهت رضايت خلق و خالق كار ساده اي نيست بلكه امتحان مشكلي مي باشد.
3- آنهمه هياهو در مورد حقوق و مزاياي نمايندگي غير واقعي است اساتيد دانشگاه و قضات خيلي بيشتر حقوق و مزايا دارند و بعد از نمايندگي هم هيچ گونه ارتباط مالي و دريافتي بين مجلس و نماينده كنار رفته بر قرار نيست.
4- مسئوليت نمايندگي، روابط خانوادگي و فاميلي و دوستانه را محدود مي كند. چون در شهر هاي كوچك سطح توقعات بالا است اگر كسي يك راي داده نمايندگي فرد را مديون همان راي دانسته  و انتظار استخدام، انتقال ، وام، بخشودگي ماليات و دريافت تسهيلات براي خود يا فرد ديگري دارد. واي به موقعي كه برآورده نشود! البته در مورد همه صادق نيست و اگر انجام امور عمومي مثل پيگيري مسئله آب كه سي سال او را رنج داده يا تصويب راه و يا گاز و ... گفته شود مي گويد اينها كه براي همه است براي من چه؟!
5- اگر با كساني كه بيست سال مدير بوده و تهي از انگيزه اند و يا مديران سهل انگار و ناكارآمد و بد اخلاق وظيفه‌نشناس به خاطر استفاده بهينه از امكانات شهر و رضايت مردم برخورد كند تاوان سنگيني بايد پس بدهد. چون هر كدام  پايگاهي، دوستاني، فاميلي - شهر و روستايي- و جمع وابستگاني به خود دارد. درست است كه تغيير و تحولات با هماهنگي فرماندار صورت مي گيرد. ولي نماينده نقش اثر بخشي دارد. محرك آن هم تعهد شرعي و قانوني او به رفاه و رضايت مردم مي باشد.

   در مورد شهر خودمان...

   هر دوازده فرهيخته اي كه ثبت نام كرده اند چه آنهايي كه احراز صلاحيت شده اند و يا نشده اند همه از افراد شايسته و خادم به مردم اند كه حضور خود را جهت خدمت بيشتر به جامعه اعلام كرده اند. هر كدام انتخاب گردند بر ايشان آرزوي توفيق داريم اما چنان كه مي دانيد در كشور دو طيف سياسي بزرگ ( اصولگرايان و اصلاح طلبان) با زير مجموعه هاي خود وجود دارند. هر دو مشتركات و تمايزاتي دارند كه خارج از بحث است اما قدرت در دست اصولگرايان و حاشيانه نشيني براي اصلاحطلبان است!
   در انتخابات پيش رو اگر به اصلاح طلبان فرصت بيشتر داده مي شد فضاي رقابتي گرمتر نشاط و شادماني عمومي بيشتر و چتر انتخابات مردم گسترده تر مي شد. بازي فوتبال وقتي ديدن آن لذت بخش است كه دو تيم با امكانات برابر در فضايي دور از تنش و تهديد مسابقه دهند. كه متاسفانه نه در شهرستان ما بلكه در اكثر حوزه هاي انتخابيه رقابت در درون يك تيم وجود دارد.
   در چنين فضايي شور و نشاط به حداقل تقليل پيدا مي كند و اگر هم با تحريك احساسات قومي و منطقه اي كه ماحصل آن كينه و تلخي است بخواهيم انتخابات را شعله ور نماييم  ضربه اي بر پيكر وحدت مي خورد كه بسيار پر هزينه است و يادآور سير گذشته بيهوده.
   در عين حال همه مصمم به شركت در انتخابات هستيم و در آرزوي شكل گيري احزاب شناسنامه دار سياسي تا مردم با مطالعه برنامه و استراتژي احزاب به جاي مقايسه افراد به برنامه احزاب در جهت حل مسائل سياسي و اجتماعي و فرهنگي خرد و كلان كشور راي دهند. ايران چيزي از تركيه و پاكستان كم ندارد. اكنون هم احزاب رو به رشدي چون مشاركت ، اعتماد ملي ، كارگزاران، موتلفه اسلامي، حزب اسلامي كار، همبستگي و .... وجود دارد. اميد است در شهر ما هم اين تشكل هاي سياسي پايدار گردد.

 دكتر آزادي آزادمنش   
۱۳۸۶/۱۲/۱۶