گودالي زدند تا فردايش بيايند و كار آغاز شود ولي حتي نيامدند خار هاي بيرون آمده را از گودال بكنند

.

دوسال گذسته است ودر اين ميان گروهي پيشنهاد مي دهند .استخر را پر كنيم تا چشمان به آن نيافتد

اما بچه هاي محل كم نياورده اند و با حداقل امكانات حداكثر خلاقيت را بكار گرفته اند

.

بالاخره يك گودال بزرگ توي زمين به درد بازي كردن كه مي خورد.

داخل سالن سرپوشيده را هم سركي مي كشيم. البته وقتي زمان ورزش خانم ها تمام مي شود.

كف پوش برخي قسمت ها خراب شده است ، شيشه پنجره ها شكسته است، گچ ديوار ريخته و تخته بسكتبال سبد ندارد.

البته به ما گفتند چيزي ننويسيد چون مد ير كل گفته است : ان شاء الله بزودي .....

مي گويند آدمي زاد به همه چيز عادت مي كند ، نمي دانم شايد ما هم به اين كم كاري ها بعضي ها عادت كرده ايم.

خداييش ! مگر شهرستان كوچكي مثل ما چند مجموعه ورزشي دارد كه برخي هايش هم خراب باشدو به اين حال و روز بيافتد.

بچه هاي فعال صد دستگاه

 بازي در استخر خاكي

بسكتبال بدون سبد  

                  اينم دو عكس هنري از بچه ها