
آغازین روز های زیبای سال را در کنار خانواده با گفتار نغر استاد بومی سرا اسفندیار فیاضی همراه شوید
قلندر دل مِتِرقونَه
دِمِ عيدِس و مِردُم روز و شُوْ قَلي مِتكّونَه
سِرار جَرُوْ كُنَن چَن تِه دو تِم اُوْ وَمِپشونَه
كُلمبَه وُ قُطاب و زِنجفيلي راس كُنَن زِنها
و اي مَدِربزرگاهِم شِدَه سِرگَرمِ اوسونَه
بِرِي عيد ديدني مِردُم ميَن از دور و از نِزديك
دِ اي نوروز عروسو، خينسوريها فِرَوونَه
دِ بازارا فِرَووس جنس و ديكونا پُر از ميوَه
از انگور و خيار و پرتقال و موز و هَندونَه
تِمومِ كسبا هِي داد زِنَن حرّاجي، حرّاجي
به اي فَند و فِلوسا كَسبا مار وامِبِجّونَه
دِرِختا پرشكوفَه و بِيَبو سُوز و پُرلَهلَه
دِ مونِ كوچه باغا نوجِوونا خَر مِتَزونَه
مِريزَه نَم نَم بَرِش وَري تَه كوچههِي خَكي
زِبوي عطرِ كَه گِل موم شِدُم سرمست و ديوونَه
دِپشتِ القِر بوِمِ حَموم اي آسمو جُلاّ
مِجول ورمندزَن يَكم همهيش خور وَر مِخَرونَه
گِلِي بِچِّي دِمونِ كوچهها سِرمستِ و شَنگولَن
سه چارتا خِي پلخمو وَر چِغوكا سنگ مِپرّونَه
دِ سِر هر كوچة بنشِستِيَن يك بُرِّ بيكاره
يَكه جوك ورمگهاي بُرِّ بيكارِر مِخِندونَه
دِدورِ سفرة هف سين سِماِ و سكَّه وُ سُوْزي
و سيرِ و سيبِ و سنجد بووُ يَك كَمه سِيَه دونَه
دِ جيبِ بچّهها كشمش نِخود، تخمرغ رِنگ كِردَه
تمومِ باغچهها پُرگل ولي خونِي مو وِيرونَه
بِچِي همسية پولدار مو خِي گيوه هِي نُوْوِش
دِ پيشِ بچّههي بيچرِهيُم هِي خور مِكلچونَه
دِخُو ديدُم كه اَعيونُم لباسِ نُو دِبَر كِردُم
دِ روي سفره شيشليك و كباب، مرغ و فسنجونَه
بِخوردُم هر چه مَيِستُم وُ وَر رويش دو نوشابَه
ولي خُوْوِ موبو اوسونة اُشتُرُ وُ پِندونَه
مِگَه يارُم كه بومَه قبضِ برِ و اُوْوِ ششماهه
بِلَدَّ اوم دِ اي نوروز فقط مور وَردِرزگونَه
عيالوارُم گرفتارُم خراب و كيسه بيمارُم
طلبكارُم دِ دِر خونَه چِطو خور وَرمُپخّونَه
دِ جيبُم دَس كو و بيني كه طُوْ جيبُم كِلَش كِردَه
شِدَه جيبِ مو مثلِ كِلّة كَل دستِ تو شونَه
هفش بچّه دِرُم خُرد و كِلو وَرخوي وبِداَخلاِ
دو تِش مثلِ خروس دي تَه سرا وَرهم مِكُتّونَه
تقي پرهنَه مَيَه راحله مانتو و شلواره
حسن فكرِ كلاه و كوش و محسن فكر تنبونَه
عيالُم ورمِگَه واستو بِرِي نوروز تو شيريني
مِگُم بي اسكِنُم او هِم شِدَه خِي بِندَه بيگونَه
حقوِ و عيديم همچي كه وادادَن دِ سر كوچَه
دِ صف بقّال و عطّارَه و قِصّاب و صَحَب خونَه
نگاه كو هر كه پولدارَه چِطُو شنگول و سِرحالَه
و هر كه لاتَه مثل مو پريشونَه هَرَسونَه
اگِر وَر اُووِ كَم سازِش كُنِم بي غصّهتر خِمبو
ولي همچشميايِ خانما مار وا مِدقّونَه
گروني و نَدَري و عيالواري بجايِ خو
بِرِي هم چشمي زِنها اَدم بَس وامِ واستونَه
مو فكر لقمة نونُم ولي اي خانُمِي حاله
به فكر سرخي و ماتيك و پودر و لاك نَخونَه
هَمِي اونا كه پولدارَن دِ اي عيد خور مِجنبونَن
ولي بيچرهها غمناكَ و هِي لُو مِجَوونَه
خدایا اي همه پِستي بلندي اي همه توفير
يَكه داراي سه كاميون، يَكه بارِش دِ فرغونَه
تو وَرگو هر چه مَيي تَهْ دِلت خَلي كو «فيّاضي»
قِلندَر وَر نگه حرف حسابِش دل مِترقونَه
اسفند 76
نوروز
خِشْ خِشْ پُولِ نُو مِيَه واز كَه بُوي مَهي پِلو مِيَه واز كَه
باقلِوا خِي كِنُو مِيَه واز كَه وَرْ دِلِ مو اَلُو مِيَه وازكَه
وَخِزِي كَمِه خور بِجمبونِي فَرش و قَلينِ خور بِتِكُّونِي
گاهِه ماتحتِ خور بِكِلچونِي بُويِ عطر و گُلُو ميَه وازكَه
بِچِهها رَختِ نُو دِبَر مِكُنَن بَعضِهها روزِ عيد سفره مِكُنَن
قومُ و خويشا هَمِر خِبَر مِكُنن سالِ نو نِصبِ شو مِيَه وازكَه
ديگِ سُمني بِيي دِبار كُنِي كَسَه و كَسِچَه قِطار كُنِي
صِلِواتِم بِرِيش نثار كُنِي چُونكه خِندَه وَلُوْ مِيَه وازكَه
دُختِرا دست و پا حنا بَستَن گاهِه خِي هم جِناِ مِشكَستَن
شُوْوِ عيدِس وُ گربهها مَستَن سِر صِداي مَعُو ميه وازكَه
كُوچِه باغا پُر از شكوفه و گُل سِرو گوشا پر از صِدِي بُلبُل
اَز بيَوو ميه صدايِ دُهُل اَز تِراز شُرِّ اُو مِيَه وازكَه
كِيف مِدَه صحراها و هم باغا پُز مِدَه زِلِّهها وُ هم چاقا
باد اِنداختِيَن دِ فِنّاقا بَعضهها خي پِژو مِيَه وازكَه
سُفره وَندِختِيَن چِني و چِنو سِنجِدِ و سُوزي و سِماِ سِمِنو
سيرو و سِركه و سِكّه هِم وُوْ رو كَكُلِه سُوزِ جو مِي َ ه وازكَه
دي طِرف ظرفِ بادُم و عَنّاب دُو بِرِم دُوْريِ كُلُمبه قُطاب
تُنگِ پُر شِربَتِم دِتَه سِرداب كِشته و پِندِلُوْ ميَه وازكَه
شِدَه واز وَختِ سور و مِهموني ديد و بازديد و شو چِرَغوني
بِچِهي قُمبِكِ شِگِمبوني رو وَ سُفره دِ دُوْميه وازكَه
اَز رويِ سُفره كِيكِ واموندَه هِيْ مِزه چِشمَك وَر حسن گُندَه
اُو كِه از پيش دَرسِش وَر خوندَه كُون خِزك وُوْ جِلُو ميَه وازكَه
بِنگِري رَختِ نُوِ سارارِر كُوشِ پُر پِشنِة زليخارِر
تِن لِرزو و رَنگِ بابارِر هَر دوجيبِش چِپُوْ مِيَه وازكَه
شُووِ عيدِس وُ وَختِ دامادي وَختِ هلقُوشتَكِس وُ دِلشادي
وَختِ عقدِ حميده وُ هادي مُطربا از ريُوْ مِيَه وازكَه
مِشنِوي نغمِههاي آوازِر يا مِبيني تو رقصِ بيسازِر
كِه چِطو او دِتُوْ مِيَه وازكَه «فياضِر» هيكِلِ بي شِميلِ
اسفند 74

ديدي كه چطو شو
نوروز شِدَه و ُ رَخت و لباسا هَمَه نو شو ديدي كه چِطُو شو
جيبِ بچِّهها پُر نُخُود و نقل و كِنُو شو ديدي كه چِطُو شو
صحرا هَمَه پُرلَه لَه و باغا هَمَه پُر گل خِي چَه چَهِ بلبل
هَر كوچَه و هَر خونَه پر از عَطر و گُلُو شو ديدي كه چِطُو شو
بازارِ عروسو شدَه گرم و هَمَه خوشحال از تاجــر و بِقّال
رمّان بو و گل بو كه وَ پيكان و پژو شو ديدي كه چِطُو شو
ي َ ك ككُل و ي َ ك تنگِ دِ رو سفرِة هَفت سين بِد شانسي نسرين
لِنگِش دِهَم اِفْتي و دِ رو سفره وِلُو شو ديدي كه چِطُو شو
مَستُم كه بِرِي عيد بِخِرُم تُخمَه و ميوَه هَم پِرهَه و گيوَه
از قِمّتِ جنسا دِ سِرُم روز چو شُو شو ديدي كه چِطُو شو
هي داد مِزِنَه تاجر و بِقّال حراجي بِدبَخ شِدَه حاجي
اي وَعده وعُودا هميش پوتِ ريُو شو ديدي كه چِطُو شو
وَر دُو شِدَه دي دُورِ مودَه بِچَّه نِوَسَه از اَندَر و خَصَه
يَكِش دِمرو اِفتي وُ چَنته دِ جِلُو شو ديدي كه چِطُو شو
يارُم به اِشَرَه كتِ نُووِمو نِشو دا قُرتِش كه فِرو دا
تا چَش دِ زِدُم جيبِ كتِ بِندَه چِپُو شو ديدي كه چِطُو شو
يَك عدّة داماد شو وُ يَك عدّة شو كي يك چَنته فِغو كي
يَك عدّة بيپوله ِدلاشِن هَمَه اُو شو ديدي كه چِطُو شو
سِر صُحب كه اَفتُو به دَر اومَه و تِنُك شو يَك كَمه خُنُك شو
چند بِچّة پالقِّ سيَه تُو وَ پِتُو شو ديدي كه چِطُو شو
از ديدنِ رَختِ نُو و كوشِ نُو وِ مِردُم دِلهاكُنَه گُم گُم
وَر رو دلِ مستضعفِ بيچَرَه اَلُو شو ديدي كه چِطُو شو
يَك عدّة جفتك مِزِنَه سِرخوش و شنگول جيبا هَمَه پُر پول
زخمِ فُقرا سَروَكي و غصَّه وَ نُو شو ديدي كه چِطُو شو
يَك عدّة از پرخوري و خوشگُذِروني اوجور كه مِدوني
گويي شِكَماشِن هَمَه انبارِ پِلُو شو ديدي كه چِطُو شو
يك عدّة از زور گِروني و نَدَري بـا گـريَـــه وُ زَري
ديدُم بِچّههاشِن به خدا گُشنَه دِخُو شو ديدي كه چِطُو شو
يك بِچّة چِش سَگه مِكي سنگ پِلِخمو از نيفــة تِنبو
ريگ وَركِمِرُم زَ وُ وَدَركن وُ دِ دُو شو ديدي كه چِطُو شو
«فيّاض» مِگُف وَر زن و وَر مرد يِكايَك اي عيــد مبارك
سر رشتة كار خودشِم كِشلِكِتُو شو ديدي كه چِطُو شو
فروردين 74






