افلاطون فيلسوف معروف يونان در كتاب جمهوريت خود نوشته است كه:
فقر وثروت سبب نابودي كشورها مي شود. فقر احساسات را از بين برده وحس كينه توزي، انتقام جويي وبدبيني را تشديد مي كند. كثرت ثروت نيز مباني اخلاقي را سست كرده وسبب تنبلي، بي قيدي، غرور وبي اعتنايي نسبت به ديگران مي شودوكشورها را به فنا ونابودي مي كشاند. افلاطون براي پيشگيري از بزهكاري، تعديل ثروت و بهبود وضع زتدگي فرد را توصيه نمود.
يكي از رؤساي سابق بانك مركزي سوئيس نيز در سالهاي اخير گفته بود كه: جز از طريق تورم به هيچ شيوه ي ديگر نمي توان در كوتاهترين زمان، اقليتي بسيار كوچك را ثروتمند واكثريت بسيار بزرگي را مستمند كرد.
بررسي هاي كارشناسانه نشان مي دهد كه در كشور ما نيز رابطه ي مستقيمي ميان تورم، گسترش فقر ونابرابري اجتماعي وجود دارد. در نيم قرن اخير كه متاسفانه اقتصاد ايران تك پايه ومتكي بر درآمد نفت شده است همواره با افزايش قيمت نفت، تورم اقتصادي ايجاد شده ومعمولا نتيجه ي آن تشديد فقر گروه هاي آسيب پذير جامعه وافزايش نابرابري بوده است.
به عنوان مثال با افزايش قيمت نفت در نيمه ي اول دهه ي 1350 رونق كاذبي در ايران ايجاد شد وتوليد ملي وسرمايه گذاري در بخشهاي مختلف اقتصادي بالا رفت واز سويي واردات كالاهاي مصرفي به منظور افزايش رفاه مصرف كنندگان ومهار تورم گسترش يافت.
پس از انقلاب شكوهمند اسلامي وكاهش درآمدهاي نفتي، اقتصاد كشورمان دچار مشكل شد واين مشكلات با شروع جنگ تشديد شد. البته در طول سالهاي جنگ، قيمتها تا حدودي ثابت ماند وبه همين دليل نسبت فقرا به كل جمعيت كاهش يافت. پس از جنگ وهمراه با افزايش نسبي درآمدهاي نفتي وبا ورود پولهاي قرض گرفته شده، اقتصاد ايران چند سالي را با رونق زود گذر طي كرد وپس ازآن دهه ي 1370را با ركود وافت چشمگير اقتصادي پشت سر گذاشت. دولتهاي بعد از جنگ نشان دادند كه در شرايط  غير جنگي هم نمي توانند اقتصاد كشور را به خوبي هدايت كنند تا فقر گسترش نيابد.( البته تاسيس صندوق ذخيره ي ارزي در جاي خود اقدامي قابل تقدير بوده است)
در دهه ي 1380 وبويژه در سالهاي اخير كه شاهد افزايش چشمگير وكم نظير درآمدهاي نفتي بوده وهستيم وحتي قيمت نفت به حدود دو ونيم برابرمبلغ پيش بيني شده در بودجه هم رسيده است متاسفانه تورم به شدت اقتصادمان را تحت تاثير قرار داده است وبار ديگر فقر را در ميان توده هاي كم درآمد جامعه تشديد نموده و نا برابري اجتماعي واقتصادي را افزايش داده است.
مقايسه ي برخي آمارها نشان مي دهد مردم همواره مخارج خوراكي خود را نسبت به مخارج غير خوراكي كاهش داده اند تا بتوانند حد اقل امكانات را در شرايط نا مساعد اقتصادي تهيه كنند كه اين موضوع به خودي خود تبعات ناخوشايندي داشته وخواهد داشت. نگارنده قصد انكار عوامل خارجي، عوامل اقليمي وتغييرات ونوسانات قيمتهاي جهاني وتاثير آن بر اقتصاد كشورمان را ندارد ودر اين نوشته ي كوتاه به علل وعوامل گسترش فقر وتورم نمي پردازد اما نوع مديريت اقتصادي وسياستهاي اقتصادي اعمال شده توسط مديران را نيز در تشديد ناخواسته وافزايش فقر به شدت مؤثر مي داند.
اميد است كه مجلس هشتم ودولت محترم بتوانند از فرصت طلايي افزايش قيمت نفت بهترين بهره برداري را به نفع مردم نموده وسرمايه گذاري ها را به گونه اي هدايت كنند كه:
- وابستگي اقتصاد كشور به نفت كاهش يابد.
- تورم به نحو شايسته تري مديريت شود.
- برابري وعدالت واقعي جاي نابرابري هاي موجود را بگيرد.
- گروههاي آسيب پذير به جاي آنكه صرفا بخشي از درآمدهاي نفتي را بصورت نقدي دريافت كنند كه خود باعث افزايش تورم ودر نهايت گسترش فقر است، بتوانند طعم شيرين افزايش درآمد از طريق اشتغال آبرومند ( با كمك سرمايه گذاري هاي زير بنايي) را بچشند.

                              دكتر محمد حسن هجرتي