اما اعتکاف با همه شباهت هایش به آن دو یک تفاوت  ظریف با خود دارد و آن فرار از مردم به میانه مردم است!

اما در این میانه اعتکاف جور دیگری است. وقتی از مردم و زندگی روزانه ات خسته می شوی که انگار یک چیز کم دارد پس همه چیز کم دارد.  و این کمبود نه از جنس آن کمبودی است که دعوای دیرینه مدرن و سنت است و این چنین نیست که آفت دنیای جدید و آخرالزمان باشد که تا بوده همینگونه بوده که خانه و شهر و ده و مردمانش در مرحله ای می ایستند و عقب می  مانند از انسان .

سبک سری نیست اگر بگویم خلوت نیست هان که جلوت است!

از این ها هم که بگذری کم نیستند مسئولین و بزرگان که می خواهند به رسم ادب بیایند و جمع عشاق را ببینند تا بدین وسیله بهره ای از ثواب ببرند و شاهد  این بازار باشند. این آمدن های تشریفاتی کار را باز سخت تر می کند. پتو و ملافه و کتاب را باید جمع کرد لباس مناسب پوشید و از خواب زد. و گاهی دوست داری فریاد بزنی که  خلوتم را بر هم مزن  بگذار تا راحت باشم.

امید دارم تا طعم این در میان جمعیت بودن و پریشان شدن را خدا بر مذاقمان بچشاند که کار،  کار بزرگی است. 

 

... [