قبل از مناظره میدان های اصلی شهر تقریبا خالی بود مغازه ها بسته بودند و بیشترین جمعیت در صف تاکسی بودند تا هرچه زودتر به خانه برگردند.

مناظره جنجالی دو کاندیدای پرطرفدار تمام نشده بود که مردم رو به سوی خیابان ها آوردند. استراتژی ترین نقطه صداوسیما در خیابان جام جم بود جایی که طرفداران قصد داشتند به استقبال کاندیدای خود بروند و او را برشانه هایشان در شهر بگردانند.

طرفداران هر دو کاندیدا  خوشحال بودند و خود را پیروز مناظره می دانستند.  جمعیت هرلحظه بیشتر و بیشتر می شد . ترافیک سنگینی در بزرگراه نیایش شکل گرفت که اتومبیل ها را متوقف کرده بود.

گمان مان آن بود که با صحبت های تند دو کاندیدا نسبت به هم  طرفدارانشان خشونت بیشتری به خرج دهند اما برخلاف انتظار رفتارها دموکراتیک بود. هر کسی شعار خودش را می داد و از کنار دیگری با امنیت می گذشت بدون هیچ درگیری و زد وخورد!  

از نکات عجیب حضور وسیع خانم ها در میان تجمع بود. خیابان های تهران که با تاریکی هوا عبور و مرور تنهای خانم ها را بر خود نمی پسند نیمه های شب پنجشنبه صدها خانم را می دید که تنها یا همراه با همسر و فرزندان و حتی با دوست پسرشان گوشه ای از جمعیت بودند.  کودکانی که خواب از سرشان پریده بود احساس می کردند  بزرگترین شهربازی را  یافته اند.

نمادهای رنگی این روزها پرجلوه ترین قسمت تبلیغات است رنگ سبز میرحسینی و پرچم ایران احمدی نژادی در همه جا استفاده می شود ودر آن شب همراه با شعارها ترکیب زیبایی یافته بود.

سبزها شعار می دادند:  یک یا حسین تا میرحسین، نصرمن الله و فتح قریب مرگ بر این دولت مردم فریب،  مرگ بر دیکتاتور ، توپ تانگ بسیجی دیگر اثر ندارد، یار دبستانی من ... از سویی احمدی نژادی ها فریاد می زدند:  مناظره به پا شد موسوی کله پا شد ، الله اکبر ، ما دولت چیز نمی خوایم و...

ابتدا ورودی خیابان جام جم شلوغ ترین قسمت شهر بود اما کم کم در دیگر نقاط هم  تجمع صورت گرفت. میدان تجریش، پارک وی، میدان ونک و میدان ولیعصر  هم جمعیت مردم را به خود جذب کردند. یقین دارم تهران تاکنون چنین شب سیاسی به خود ندیده است. میتینگی که نه شبیه شورش بود و نه قانونی بود ونه از پیش تعیین شده !

خیلی ها می خواستند بدانند غلبه جمعیت با کی است احمدی نژادی ها بیشترند یا موسوی ها؟ در ساعت ابتدای تجمع طرفداران میرحسین سازمان یافته تر بودند آنها شب های گذشته نیز میتینگ هایی در شهر برگزار کرده بودند و خوب می دانستند چه کار کنند حضور خانواده های طرفدار موسوی هم چشم گیر بود اما هرچه می گذشت فضا تغییر می کرد حدود ساعت یک بامداد موتوری ها آمدند!  صدها موتور که بیشتر بچه های پایین شهر بودند و عکس احمدی نژاد داشتند. فضا به دست جوان ها افتاد و خانم ها هم به خانه ها برگشتند. ساعت حدود دو بود که ماشینی پر از باند بلندگو و عکس های احمد نژاد به جام جم رسید و با صدای حسین حسین  بر همه صداها غلبه یافت.

یکی از مردم میدان ونک گفت: یاد کودتای 28 مرداد افتادم  این هیجان مردم  فقط یک شعبان بی مخ می خواهد تا آن را هدایت کند و آشوبی در مملکت به پا شود خداکند اتفاقی نیافتد. یکی خندید و ادامه داد : اسمش را هم باید بگذاریم انقلاب موتوری

در میان این شلم شوربا عده ای نیز دیدنی بودند برخی عکس مهدی کروبی را می چرخاندند. جوانی عکس سیدی روحانی  بالای سرداشت که با دقت بیشتر فهمیدیم از کاندیداهای خبرگان رهبری است. چند جوان نیز پرچم حزب الله لبنان را برشانه ها بسته بودند . گروهی نیز ضبط های ماشین  را بلند کرده بودند و فقط دید می زدند!

مناظره بی نظیر احمدی نژاد و موسوی  هیجانی بی نظیرتر در مردم ایجاد کرد که در تاریخ کشورمان همانند نداشت. شبی که به نظر برنده اصلی اش دموکراسی ایرانی بود و نشان داد مردم سالاری ما یک کپی برداری کودکانه از غرب نیست و انتخابات تصویری پوشالی از روح جامعه ما نشان نمی دهد. بلکه آزادی بیان هنوز شیرین مفهوم برای مردم است و حاضرند برایش هر کاری بکنند.

احمد یوسفی مقدم