آقا يا دوشيزه محترمه ... آيا وكيلم
هر كسي ممكن است در زندگي خود صداي سرنوشت ساز محضردار را براي گرفتن وكالت عقد ازدواج شنيده باشد . دادن وكالت ازدواج براي اجراي صيقه عقد يك بعد و بخش نسبتا كوچكي از زندگي هر فرد را شامل مي شود كه البته حائز اهميت بسيار براي آن فرد است اما تقريبا تاثير آن (دادن وكالت و ازدواج ) فردي است نه اجتماعي .
ما براي اين بخش كوچك و شخصي كه مربوط به يك بعد از زندگي مان است فاكتورها و عوامل متعددي را ملاك قرار مي دهيم تا وكالت و حق خود را به غير بدهيم .
سوالي كه مطرح است اينست كه :
آيا براي دادن وكالت اجتماعي و سياسي و ديني خود به اشخاص نبايد دغدغه داشته باشيم و در انتخاب شخص وكيل جوانب مختلف را بررسي و سپس تصميم بگيريم ؟
دادن حق وكالت به افراد براي تعيين سرنوشت اجتماعي ، اقتصادي ، سياسي ، فرهنگي ، ديني و ... مان نبايد دقيق ، عالمانه و عاقلانه باشد ؟
اين بديهي و پر واضح است كه هر انسان فهيم و عاقلي سرنوشت خود را بر اساس احساسات و تعصبات سياسي و اجتماعي و خانوادگي و... رقم نمي زند و زمام امور خود را به كسي مي دهد كه از ابعاد مختلف قابل اطمينان و مورد اعتماد باشد .چطور است كه براي امور جزيي زندگي به هر كسي اعتماد نمي كنيم و تا شناخت كافي نداشته باشيم حتي در سخن گفتن خود مراعات مي كنيم .
ما در آستانه يك تصميم گيري مهم هستيم كه نه تنها اين تصميم مستقيما براي خودمان سرنوشت ساز است بلكه سرنوشت كشور و مردم نيز به آن وابسته است . اينجاست كه نوع انتخاب ما موضوعي بيشتراجتماعي ست نه شخصي ! يعني ملاكهاي انتخاب بايد اجتماعي باشد . يكي از عوامل تحريف و تقلب در انتخابات نوع نگاه افراد به مقوله انتخابات است . نوع نگاه اگر شخصي باشد چارچوب تصميمات نمايندگان نيز حول اين محور خواهد چرخيد و توقعي كه از يك نماينده خواهيم داشت مانند توقع از يك پيمانكار خواهد بود .
يكي از آسيب هاي انتخابات اينست كه ما ملاك انتخاب افراد را با ملاك هاي شخصي و فردي مي سنجيم . اينست كه از يك طرف كانديدا در رفتار انتخاباتي خود مرتكب تخلف مي شود ( بهتر است بگوييم ما او را مجبور به اينكار كرده ايم واينكه او براي بدست آوردن راي بيشتر به هر روشي متوصل مي شود بخاطر توقع متفاوت ما از نمايندگان مجلس است .) و از طرف ديگر افراد خيلي راحت از اصول ( حتي اصول اعتقادي ) خود عدول مي كنند و تغيير مسير مي دهند . اينكه كشورهاي غربي ما را از نظر دموكراسي ضعيف و عقب مانده مي دانند و به خود اجازه مي دهند در امور سياسي و اجتماعي ما دخالت كنند بخشي مربوط به همين موضوع است چرا كه انتخبات مهمترين صحنه نمايش دموكراسي است .
ما وكالت قانون گذاري را به دست چه كسي بايد بدهيم ؟
قبل از اينكه بدنبال پاسخي براي اين سوال اساسي و بنيادي باشيم ابتدا بايد نوع نگاه و نگرش مان به مقوله انتخابات و كانديدا ، مورد بررسي و تحليل قرار گيرد .
تلقي ما از نمايندگي مجلس شوراي اسلامي چيست ؟
ما وظيفه يك نماينده را در چه چيز مي دانيم ؟
آيا قوه مقننه و مجلس قانونگذاري را مي فهيم و رسالتي كه بر دوش دارد را مي دانيم ؟
كوتاه سخن آنكه ما به عنوان يك انسان تصميم گيرنده شرعا و عرفا در قبال رايي كه به صندوق مي اندازيم مسئول هستيم و وظيفه داريم اينكار را باشناخت و آگاهي كامل به انجام رسانيم . دخالت دادن امور و مسائل و احساسات و سلايق شخصي در اين تصميم گيري از ابعاد مختلف اعتقادي ، اجتماعي و سياسي جاي بحث داشته و مديون خود و مردم و كشور خواهيم بود .
ما هر كدام مسئول انتخاب خود هستيم و نقش سازنده انتخاب را نمي توانيم در آينده و سرنوشت جامعه ناديده بگيريم .
« بله » دادن وكالت را ، به كسي بگوييم كه اخلاقا و شرعا مورد اعتماد و اطمينان مان است .كسي كه خدا را هميشه ناظر اعمال خود بداند و در اخلاص عمل و طهارت روح و خدمت به مردم امتحان خود را بخوبي داده و قبول شده است . و من الله التوفيق