سال ها پیش ( چیزی در حدود ۲۵ سال قبل ) شرکتی در گناباد بنا نهاده شد که نام آن را نگین گل شرق نهادند .
شرکتی که قرار بود در زمینه ی صنایع تبدیلی فعالیت کند . قرار بود ابتدا سهام این شرکت متعلق به جانبازان و ایثارگران گنابادی باشد اما با توجه به بنیه ی ضعیف مالی این قشر فروش سهام در سطح شهرستان گناباد آغاز شد و با حمایت فرماندار وقت و نماینده ی وقت مردم گناباد در مجلس ، فروش سهام به خوبی انجام شد .
مدیران شرکت و در راس آن مهندس سید علی اکبر آقایی شهری ، پس از طی مراحل اداری در تهران و مشهد وارد مرحله ی اجرایی شدند و در کنار جاده ی سنتو فعالیت خود را آغاز کردند . ( حد فاصل نوقاب و بیدخت ) . در عرض چند سال اولین کارخانه ی این شرکت که آن را آرد والسی نگین می نامند قد برافراشت . این نقطه ی شروع فعالیت یک جوان تحصیل کرده و متدین به نام آقایی بود . واقعا هم شروع کار بود ... آقایی در سال سوم فعالیت کارخانه ی آرد والسی نگین ، کارخانه ی نگین ماکارون را راه اندازی کرد و اندکی بعد توانست کارخانه ای دیگر با عنوان خوراک دام و طیور و آبزیان نگین را راه اندازی کند . فعالیت شرکت نگین گل شرق به این ها محدود نشد و با ابتکار مدیران وارد عرصه ی پرورش شتر مرغ هم شدند .
اما حال بعد از ۱۱ سال از فعالیت کارخانه ی آرد والسی ؟؟؟ دیگر کسی به نام آقایی در عرصه ی مدیریتی این شرکت به چشم نمی خورد ... هر روز خبری از این شرکت به گوش می رسد . یک روز تعطیل می شود ؟ یک روز راه اندازی ! یک روز آرد می فروشد ! یک روز گندم . شاید این هم خود شیوه ی مدیریتی نوین است . آری !!! این شیوه ی مدیریت یحیی عسلی سالک معلمی است . کسی که سه سال است لقب مدیر عامل شرکت نگین گل شرق را یدک می کشد . اما آقایی پس از سه سال سکوت و به قول خودش خانه نشینی ، اراده کرد تا دوباره شهرش را آبادتر کند و به عنوان رییس هیئت مدیره ی شرکت ، تقاضای برگزاری مجمع عمومی کرد .
مجمع هفته گذشته در سالن شهید رجایی برگزار شد . شلوغ بود . این بار همه آمده بودند ! همه ی آنانی که روزی به موفقیت های سید علی اکبر آقایی آفرین می گفتند آمده بودند و خیلی ها که روزی او را حرام خور و دزد معرفی می کردند . آن ها هم آمده بودند ! برای چه ؟ نمی دانم . اما آمده بودند . برگه های رای بر اساس تعداد سهام توزیع شده بود . همه آماده بودند .
ابتدا دکتر فولادیان صحبت کرد که در ایام افتتاح شرکت نگین گل شرق ، ریاست بنیاد جانبازان گناباد را بر عهده داشت و اکنون مشاور استاندار خراسان رضوی در امور ایثارگران است . او فقط تاریخ گفت . از سال ۷۰ تا ۷۶ را بازخوانی کرد . بعد از او مهندس صفایی ، فرماندار گناباد ایستاد و سخنرانی کرد . از اعتماد سوزی ها در سطح شهرستان گفت و از اعتقادش به دموکراسی ... پس از او یحیی عسلی سالک معلمی صحبت کرد . گفت که اهل فومن گیلان است و خانواده اش در مشهد زندگی می کنند . گفت که در زمان افتتاح شرکت مسئول اشتغال بنیاد جانبازان استان خراسان بوده است . گفت که کارهای خوب فراوانی در شرکت انجام داده است . گفت که کارهای خوبی می خواهد بکند . گفت که قصد دارد باز هم باشد . گفت که فروش آرد خبازی در زابل دروغی بیش نیست ! گفت که بدهی های کارخانه را کاهش داده است و گفت و گفت و گفت ...

پس از او مهندس سید علی اکبر آقایی آمد ( آقایی یک دوره ریاست شورای اسلامی شهر گناباد را نیز بر عهده داشته است و یک بار نیز در انتخابات مجلس هفتم ، رتبه ی چهارم را کسب کرده است و اکنون عضو هیئت مدیره ی کارخانه ی آب معدنی نگین تک کاخک است . اکنون ۳۹ سال سن دارد . ) آقایی دلش پر بود ... او از توهین یک عده به خودش گفت . گفت که عده ای فضایی را بوجود آوردند که آقایی نمی توانست مدیریت کند . آقایی از طرح هایش برای پیشرفت صنعتی گناباد گفت . آقایی گفت فروش آرد کارخانه در زابل حقیقت است و مدیران کنونی شرکت کاملا آگاهند . آقایی گفت که فرزند یحیی عسلی در مشهد است اما از بیمه ی شرکت نگین گل شرق بهره می برد . آقایی گفت بدهی کارخانه از یک میلیارد و سیصد و شصت میلیون در روز افتتاح نه تنها کاهش نیافته که صد میلیون افزایش یافته است . آقایی گفت من عملا رییس هیئت مدیره نبودم . حسابدار شرکت ، لیست حساب و کتاب ها را به من نمی داد و حتی من را به کارخانه راه نمی دادند . آقایی گفت که قصدش از برگزاری مجمع آگاه کردن مردم است . آقایی گفت : من حتی برادر خود را در کارخانه مشغول نکردم و الان شغل آزاد دارد . آقایی راه حل را انتخاب مدیران گنابادی دانست و گفت در نژاد ما گنابادی ها هر چه باشد ، دزد نیست . حرف های آقایی با کلی برگه و سند بود از بانک ها ، از دارایی و ...

انتخابات شروع شد . افراد زیادی نامزد شدند . شاید قریب به ۳۰ نفر برای انتخاب ۷ نفر عضو هیئت مدیره و ۲ بازرس .

آقایی نمی آمد اما مردم به زور و با صلوات او را جلو آوردند .

چهره های مطرح زیاد بودند ، آقایی آمد ، پورهاشمی بود ، عسلی باز هم آمد ، دکتر فرخ بود ، مهندس رفیع آمد ، اثباتی آمد و خیلی های دیگر آمدند .

انتخابات برگزار شد و آقای شرقی نماینده ی دادستان آرا را جمع کرد و با خودش برد تا در حضور تنی چند از سهامداران کارخانه دقیقا شمارش شود .

خیلی ها امیدوار بودند و خیلی ها هم مضطرب و البته این امید و استرس و اضطراب همه به خاطر علاقه ای است که به آبادانی دیاری دارند به نام گناباد !!!